Yaşam ayrıntılarda gizlidir

Datça Kızlan Yel değirmenleri

2010-04-20T14:28:00.001-07:00

Kızlan Yel değirmenlerine tekrar giderek
bir çok fotoğraf çektim.
Ayrıntılar için tıklayınız.

Datça Çeşmeköy evleri

2010-04-16T03:39:00.001-07:00

14.10.2010 tarihinde Yarımadanın Betçe bölgesindeki
Çeşmeköy'e giderek eski taş yapıların fotoğraflarını
çektim.Bu yıl yarımadanın bu bölgesine çokça geldim.
Bunda bu yörelerin hala bir çok yönden tanınmamasının
yanı sıra doğal ve mimari zenginliklerinin olmasının
da rolü büyük oldu.Ayrıntı ve fotoğraflar için
www.datcadetay.com'u tıklayınız.

Datça Divan Burnu

2010-04-06T10:01:00.000-07:00

Divan Burnu Yarımadanın Akdeniz'e bakan kısmında
en uç noktada yer alan bir burun . Burunlar çoğun-
lukla değişik akıntı ve dalgalar yaparlar , bu
gezimizde bize rehberlik eden Datça Yerel Tarih
Derneği Başkanı Akın Pilavcı Divan Burnunun zaman
zaman sert denizlere sahip olduğunu adını da buradan
aldığını söyledi .Bu gezimizde bir çok doğal güzelli-
ği görüntülememizin dışında ilk kez gördüğüm ve bilgi
sahibi olduğum antik çeşme de beni oldukça şaşırttı.
Ayrıntı ve fotoğraflar için tıklayınız.

Datça Çağlayanlar

2010-03-30T12:22:00.000-07:00

28 Mart pazar günü Datça'da bir çok kişinin
bilmediği çağlayanlara yapılan bir geziye katıldım.
Güzel bir havada yine karadan ulaşımı ancak
yürüyerek mümkün olan Kızılbük'e kadar gittik.
Gezinin ayrıntı ve fotoğrafları için tıklayınız.

Datça- Knidos Akropolis

2010-03-24T12:20:00.000-07:00

Antik çağda her kentin bir akropolisi vardı ,
içinde tapınaklar , kutsal eşyaların saklandığı
yapılar , bazı idari yapılar bulunurdu. Akropolün
etrafı sağlam surlarla çevriliydi. Akropol yukarı
kent anlamına da geliyor , kentin yüksek kısımla-
rında ikinci bir kent gibiydi. Savaş zamanlarında
en öncelikli savunulacak yerlerdendi , bazen zor
durumlarda kent halkı da buraya sığınmak zorunda
kalırdı. İşte kentlerin en can alıcı yeri olan
Akropol'un Knidos'ta nasıl bir şey olduğunu hep
merak ettim ama tırmanmak 21 mart Pazar günü
nasip oldu.Aslında daha önce bayağı yaklaşmışım
ama geri dönmüştüm.Bayağı yüksek ve sarp bir
tepede yer alıyor , Datça'da gerçekleştirdiğim
gezilerin en güzellerinden.
Ayrıntılar ve fotoğraflar için tıklayınız.

Datça - Knidos Nekropolisi

2010-03-22T14:25:00.001-07:00

Nekropolis antik dönemde ölüler kenti
anlamına geliyor.Bize göre kentin mezarlığı.
Knidos nekropolü antik dönemin en büyüklerin-
den.Burada da Knidos'lular birbirinden güzel
mimari çalışmalar bırakmışlar.İzlemek için
tıklayınız.

Değirmenbükü'nden Knidos'a

2010-03-15T12:33:00.000-07:00

Yazı Köyü Değirmenbükü koyundan Knidos'a
yürüyerek yaptığım gezinin ayrıntı ve
fotoğrafları için tıklayınız.

Datça Aslanlı burun

2010-03-10T13:47:00.000-08:00

7 Mart Pazar günü Ünlü Knidos aslanının
bir zamanlar üzerinde olduğu anıt mezara
kadar gittim.Knidos'a 4 km ye yakın bir mesafede fakat
ulaşımı zor olduğu için çok az kişinin gidip
gördüğü bir yerde.Bu burun haritalarda Aslanlı burun
diye geçiyor.Ayrıntılar ve fotoğraflar için tıklayınız.

Datça Yazı Köyü Kalesi

2010-03-03T13:43:00.000-08:00

19 Şubat Tarihinde Datça Yazı Köyü Kalesine
çıkarak fotoğraflar çektim.İyi bir spor yürü-
yüşünün yanı sıra çok güzel görüntüleri seyret-
me şansım oldu.Gezim ile ilgili ayrıntı ve
Fotoğraflar için tıklayınız.

Datça Değirmenbükü

2010-02-24T14:32:00.000-08:00

Değirmenbükü Datça Yazı köyü sınırlarında bir
koy.Doğal güzelliğinin yanı sıra burayı ilginç
kılan tarihi su değirmenleri.Gezimi ayrıntılı
olarak anlattığım sayfamı ziyaret etmek isterseniz
tıklayınız.

Datça 4.Kış Yüzme Maratonu

2010-02-20T10:04:00.000-08:00

Datça'da gelenek haline gelen kış maratonunun
bu yıl dördüncüsü yapıldı.Yunan ve Türk sporcu-
larının güzel bir dostluk örneği sergilediği
yarışmalar kuvvetli rüzgara ve dalgalı bir denize
karşın yaşama geçirildi.Diğer fotoğraflar ve video için
tıklayınız.

Akademi Knidos

2010-02-15T03:30:00.000-08:00

Daha önce de sayfamda belirttiğim Uluslararası
Knidos Kültür ve Sanat Akademisi'ne dün tekrar
uğradım.Çalışmalar hangi aşamada diye meraktan.
O kadar inşaat işinin içinde heykeltraşlar bir
çok çalışma gerçekleştirmişlerdi onları görüntü-
ledim.Ayrıntılar ve video için tıklayınız.

Nihat Akkaraca

2010-02-11T14:12:00.001-08:00

Datça'lı araştırmacı ,yazar Nihat Akkaraca'yı
geçen 11 şubatta kaybetmiştik,bir yıl hızla
geçti.13 Şubat 2010 Cumartesi günü saat 11 de
mezarı ziyaret edilip Datça Mahallesinde anma
programı düzenlenecek.Nihat Akkaraca ile ilgili
sayfam ve video için tıklayınız.

Mehmet Vuran ve Garova

2010-02-09T06:25:00.000-08:00

İnternet dünyası da yaşamın bir yansıması,
yaşamda karşılaştığımız bir çok şeyi orada
da görüyoruz.İyiler,kötüler,sevinçler,hüzünler
orada da karşımıza çıkıyor.Paylaşmayı seven
dürüst insanlar da bu ortamda az değil,yeterki
doğru adreslere gidilsin.Mehmet Vuran İnternet
ortamında tanıştığım bir arkadaşım,sayfamda
linki bulunan"Garova Günlüğü"sayfasında insanlara
bilgilerini,deneylerini içtenlikle aktarıyor.
Bu sayede de bir çok dost,arkadaş kazanmış;ben de
onlardan biriyim.Geçen hafta kendisini ziyaret
ederek,ilk kez yüz yüze tanışma fırsatı buldum ve
bu fotoğrafları çektim.

Garova Bodrum Mumcular beldesinde Karaova'nın halk
dilinde söylenişi,artık başka bir anlamı daha var,
Mehmet Arkadaşımın evinde ürettiği şarabın da
markası.Evde şarap grubuna üye ve bu sayede
bir çok insanla çok hoş paylaşımlar yaşıyor.

Atın yağızı ,şarabın karası diyeyim,nedense
çocukluğumdan bu yana yağız atlar daha hoşuma
gitmiştir,ve bir çok tablosunu da yaptım.Şarapta
da siyah renk beni etkilemiştir,resim sanatıyla
ilgili bir olay olabilir.Mehmet arkadaşımın bana
hediye ettiği Garova markalı şarap da yağız bir
at gibi duruyor.Üzerindeki etiketin de benim tarafım-
dan yapılmış olması olayı daha anlamlı kılıyor.
Böyle bir şarap şişesi görünce aklıma hemen
11 Şubat 2009 da kaybettiğimiz Nihat Akkaraca
ve şu an Fethiye'de bulunan Vefa Önal arkadaşım geliyor.
Nihat ağbinin Mesudiye deki evinde çok güzel akşamlarımız
olmuştu.Ben sağlık nedenleriyle az da olsa alkollü
içki içemiyorum,arada bir arkadaşlarımla içtiğim
şarapları bu yüzden tek tek hatırlıyorum.O gecelerde
coşkuyla yapılan sohbetlerin yerini ne alabilir ki!
Mehmet Arkadaşımın hediyesi bu şarabı saklıyacağım,
çok özel bir gecede,yine hoş bir sohbet ortamında
masada fotoğraftaki gibi yerini alacak.

Mehmet Arkadaşımın yaşadığı yer Mumcular
beldesinde Pınarlıbelen köyü,köydeki bağla-
rından bir kısmı görülüyor.Mehmet Arkadaşım
kendisini yetiştirmiş bir insan,her zaman yeni-
liklere açık,okuyor,araştırıyor,danışıyor.Bağcı-
lıkta da Babası ve Kardeşiyle çok ciddi olarak
çalışıyorlar.Üzüm ve şarap binlerce yıldır
insanların ilgi odağı,emek,sabır,sevginin
birleşiminden ortaya çıkan ürünler.
Mehmet Arkadaş "Garova Günlüğü" sitesinde bağcılıkla
ve diğer konulardaki bildikleriyle ilgili her şeyi
paylaşıyor.Karaova Kültürel özellikler açısından Datça
ile bir çok benzerliği olan bir yer,tarımsal faali-
yetleri,yemekleri,mutfağı bizim yöremizi andırıyor,
"Garaova Günlüğünü" ziyaret ederek bu konularda da
bayağı bilgi sahibi oluyorum.Teşekkürler Mehmet
arkadaş, kolay gelsin diyerek selamlarımı
gönderiyorum.

Karaköy evleri

2010-01-28T11:43:00.000-08:00

Karaköy köyü limana giden yoldan biraz içerde kalır,
asıl yerleşim buradadır.Gidip buradaki eski yapıları
fotoğrafladım.Ayrıntılar ve fotoğraflar için tıklayın.

Bir Sındı Günü

2010-01-10T00:11:00.000-08:00

Sındı Datça'nın Betçe köylerinden,Betçe Datça
yarımadasının uç kısımlarına verilen ad.Buralar
antik Knidos'a yakın olmalarıyla da önemli yerler.
datcadetay.com sitemde "Datça Köyleri"sayfamda
bilgi vermiştim.Çok hoş bir doğal yapıya sahip ve
dünkü gezimde taş yapılarla karşılaştım,Bir ağa
konağının resimlerini çektim.Yapılarda tutturucu
malşzeme olarak çamur kullanılmış,binlerce yıl önce
Anadolu'da olduğu gibi.
Ayrıntılar ve fotoğraflar için tıklayın.

Datça Antik Şarap imalathaneleri

2010-01-04T13:04:00.001-08:00

Son Lodos fırtınasında denizin aldığı kumların
altından çıkan antik şarap imalathanelerine ait
buluntuların ayrıntı ve fotoğrafları için tıklayın.

Bafa Gölü-Heraklia Fantastik bir dünya

2010-01-01T03:11:00.000-08:00

Satırlarıma yeni yılda sağlık ve mutluluklar
dileyerek başlıyorum.Dün sabah erkenden yeni
yılı Datça Cumhuriyet meydanında Datça'lılarla
birlikte karşılamak amacıyla İzmir'den yola
çıktım.Güzergah olarak kendime Söke-Milas
yolunu seçtim.Karya kentlerini geziyorum ya;
amacın Labranda'yı gezmek,hava da çok güzel.
İyon kentlerinin tabelalarını görüyorum,Karya'dan
sonra amacım 12 iyon kentini gezmek.Bafa gölü
görünüyor,bir ada'ya rastlıyorum;üstünde tarihi
eserler var.Durdum fotoğraflarını çektim,sonra yola
devam,biraz yavaş gidiyorum,bir5 şeyler kaçırmamak
için.Neyse bir ara Heraklia 10 km yazan antik kent
tabelasını görünce dur şuraya bir bakayım sonra
Labranda'ya giderim dedim ve girdim yola.Tabii ben
burasının bu kadar geniş bir antik kent olacağını
nerden bileyim.Bir köyden geçtikten sonra 2. köy
Heraklia'nın üzerine kurulmuş.Bu gece yeni yıl
olduğu için kapı da görevli falan yok,giriş ücretli
imiş,benim zaten müze kartım var.Arabamı park ettim,
heyacanla sağa sola bakıyorum,puslu bir hava var sanki
fantastik filimler çevrilen bir stüdyodayım.İnanılacak
gibi değil,o kadar antik kent gezdim bu büyüyü hiç
birinde bulamadım.Öyle bir doğa var ki çevrede ve bu
doğayla bütünleşmiş bir antik kent.O zamanları hayalimde
canlandırmaya çalıştım,burçlardan gölün görünüşü,
bambaşka.Heraklia eskiden deniz kenarında imiş,Büyük
Menderes neğrinin alüvyonları körfezi doldurarak Bafa
gölünü oluşturmuş.Aşağıda bir ada ve üzerinde Manastır
olduğu söylenen yapılar var oraya gittiğimde sahildeki
beyaz kumları görünce şaşırdım,deniz kenarı gibi,burada
suya girip,kumlarda güneşleniliyor.
Biraz önce çektiğim fotoğrafları bilgisayarıma yükler-
ken de gördüğüm gibi,yaşamımın en güzel fotoğraflarını
çektim diyebilirim.Antik kentin arkasında Beşparmak dağ-
ları(Antik adı Latmos)mağaralarla,çine çevresinde gördü-
ğümüz taşlarla dolu.Hertarafta doğanın kendi elleriyle
yaptığı heykeller.Buraları gezmek için burada konaklayıp
en az üç-dört gün kalmak lazım,köyde pansiyonlar var.
Köyde dedim Kapıkırı köyü daha önce de gezdiğim gibi;
antik kentin ortasına yapılmış,gezerken zor oluyor,
evlerin arasından,ahırlardan geçiyorsunuz.Ve antik bir
kenti değil de Büyük baş hayvan sergisini geziyor gibi
oluyor.En son tiyatroyu gezerken iki eşşek,bir kaç inek
ne işin var burada der gibi kötü,kötü baktılar.Diğer bir
hoş olmayan durum köy kadınlarının yaptıkları el işlerin-
den satmak için peşi sıra dolaşması.Turizm apayrı bir konu,
ne yazık ki incelikleri bilinmiyor.Bir şey satacağız diye
üstelemek turisti rahatsız ediyor,bu bir çok turistik yerde
böyle.Diğer bir üzüldüğüm nokta Heraklia daki kalıntılar,
tehlike altında,hiç bir sağlamlaştırma,onarım yok,en
küçük sallantıda bir çok kısım çökebilir.Hiç bir bilgi_
lendirme tabelası yok,neiş yaparlar anlayamadım.Nereyi
gezdiğini bilmeden dolaşıyorsun.Bu gezimi "gezdiğim
antik kentler "sayfamda ,kentle ilgili bilgiler
vererek anlatacağım.Bu sayfaya gezdiğim kentlerle ilgili,
bilgi ve fotoğrafları koyuyorum,bir kaç aydır hiç
bir şey koymadığım halde,bu sayfam çokça insan tarafından
ziyaret ediliyor.Diğer ayrıntı ve fotoğraflar için tıklayın.

14 Aralık Knidos Gezisi

2009-12-15T10:29:00.000-08:00

Dün havanın güzel olmasını fırsat bilerek
Knidos'a bir gezi yaptım.Hava gezmek ve
fotoğraf çekmek için çok uygundu,Knidos ile
ilgili yeni bilgiler edindim,bolca fotoğraf
çektim.Ayrıntılar ve fotoğraflar için tıklayınız.

Bademler çiçek açtı

2009-12-08T10:14:00.000-08:00

Datça'da güzel bir hava vardı,içim sıkılıyordu,
iyi gelir diyerek doğanın kucağına attım kendimi.
Aralık ayında çiçek açan bademlerin,papatyaların
anemonların fotoğraflarını çektim.Fotoğraf ve
video için tıklayın.

Vadiler ve Güzellikler

2009-11-23T08:23:00.000-08:00

Pazar günü doğa yürüyüşleri yapan bir grupla
inanılmaz bir doğada yürüyerek,fotoğraflar çektim.
Datça'ya 35 km uzaklıkta Soğuksu mevkiinden başla-
yan parkur,sadece yürüyerek alınabiliyor.Bu yüzden
çok az insanın görebildiği güzellikleri görme
imkanım oldu.
Kasım'ın 22 si olmasına karşın tam bir deniz havası
vardı ve arkadaşlar pırıl pırıl sularda yüzdüler.
Bir yanda bir halı gibi uzanan Gökova körfezi,diğer
yanda yeşilin bin bir tonu.Çiçek açmış pirenler de
manzaraya ayrı bir güzellik katıyordu.

İlk olarak Endemik Datça Hurması ile karşılaştım.
Daha önce Datça Hurması diye bildiğim bazı
ağaçların Datça Hurması ile sadece akrabalık-
ları olabilir diye düşünüyorum.

Son olarak da doğa harikası bir yerde Şelale'nin
sesini dinledik.video ve fotoğraflar için.

Uluslararası Knidos Kültür ve Sanat Akademisi

2009-11-21T02:48:00.000-08:00

Knidos Akademisi Videosu için tıklayın

Başlık biraz iddialı ve kulağa hoş geliyor.Bu
Akademi Datça köylerinden Yaka'ya girerken,şu an
inşaat çalışmaları sürüyor.Heykel,Resim ve Seramik
atölyeleri olacak.Yapılan çalışmalar da burada
sergilenecek.Öğrenci durumu,bu dallarda belirli
eğitim almış kişiler olacak;heykeltraşlar,ressamlar
vs.Tabii uygulama başladığında daha net olarak belli
olur. O yöreye bayağı bir canlılık getireceği
bir gerçek.

Şimdiden çalışan heykeltraş arkadaşlar vardı.
Ebru Akıncı ve Korkut sönmez yaptıkları heykellerin
son rütuşlarını yapıyorlardı.Korkut Sönmez Datça
Çeşme köyünden ,ve bu yüzden daha bir heyacanlı.

Dün hava güzeldi ,Çeşme köy'e kadar gittik.Önce
Sındı Köy'e uğradık,Sındı Köyü Tarımsal Kalkınma
Kooperatifini ziyaret ettik,eski okul binasını
kooperatif için düzenlemişler.Yörenin zirai ürünleri
paketlenip,Sındı Kooperatifi markasıyla pazarlanıyor.
Kooperatif başkanı Ömer Ohan binayı gezdirerek,
çalışmaları ile ilgili bilgi verdi.Bu hem üreticiler
hem de tüketiciler açısımdan iyi bir gelişme.

Kooperatif odalarından birisi köy kadınlarının
çalışmalarına ayrılmış.Yolunuz düşerse bu çalış-
malara bakın derim.

Sındı Köyünden,Çeşme köye geçtik,sokaklarında
yürüyerek eski evlerin fotoğraflarını çektim.
Köylülerimiz Turizm olayının farkına yeni
varıyorlar.Eski yapıların korunması ,restore
edilerek turizme açılmasının çalışmaları yapı-
lıyor,ama biçimsiz beton yapıların arasında çoğu
kaybolmuş.

Karaköy Değirmeni

2009-11-08T09:16:00.000-08:00

Dün hem biraz hava almak hem de fotoğraf çekmek
amacıyla Karaköy Köyüne bir gezi yaptım.Limana
gelmeden sola dönerek sahil boyunca gittim,karşıda
güzel bir koy görünüyordu.Defalarca Karaköy'e gelmeme
rahmen bir çok kişinin "gördün mü"dediği değirmeni
görmemiştim.Koyda balık tuyan bir çok insan vardı,
benim gözüm hemen koyun ucundaki kalıntılara takıl-
dı,tabii konuştuğum kişilerin de bu konuda bir bilgisi
yoktu.Ben de ilk kez gördüm.Dönerken değirmenin de
fotoğrafını çektim.Ayrıntıları yeni web
sitemde anlatıyorum.Tıklarsanız görebilirsiniz.

Datça Kumyer Kalesi

2009-10-24T14:00:00.000-07:00

Bloğumu izleyenler bilirler,fırsat buldukça
Datça'daki kaleleri gezmeye çalışıyorum.Datça
Mahallesi,Sındı Köyü,Hızırşah Kalesi derken
son olarak Kumyer kalesine çıktım.Ben bu kalelerin
yapısına ve sıralanışlarına bakarak bunlar
Knidos'a kadar güvenliği sağlayan ve haberleşmeye
yarayan kaleler olarak düşünüyordum.Bazıları
bir kaleden daha küçük çünkü.Bundan önce çıktığım
Hızırşah Kalesi diğerlerine göre büyüktü,anladığım
kadarıyla geçmişi fazla eski olmayan bir kale,
insanların saldırılara karşı sığındıkları yerler.
Kumyer kalesi Tarihi Knidos'a kadar giden bir Kale.
Sonraki dönemlerde kimler kullandı bilinen bir şey yok.
Daha doğrusu bizim pek bilgimiz yok,bu konuda ayrıntılı
bir şey de duymadım.Kumyer Yaka köyüne bağlı bir
Mahalle,Palamutbükü yolu üzerinde.Burası ile ilgili
olarak Sanat Tarihçi George E,Bean(1903-1977)Kumyer ve
yöresinin sulak verimli,antik bir bölge olduğundan
bahsediyor"Karia"isimli kitabında.Knidos'un verimli
toprakları,Apollon şenliklerinin de bu yörelerde
yapıldığından söz ediyor.Benim çıktığım kaleden de
bu antik kasabanın Akropol'u olarak söz ediyor.Tabii
bunlar araştırma konusu,yakınlarda Knidos dönemine
ait büyük bir kemerli taş köprünün olması da buraların
antik dönemde ne denli önemli yerler olduğunu gösteriyor.
Köprüye gelecek günlerde değineceğim.Kumyer kalesi
ile ayrıntıları öğrenmek için tıklayınız.

Kızlan Yel Değirmenleri

2009-10-20T07:37:00.000-07:00

Kızlan'daki değirmenlerin fırsat buldukça fotoğ-
rafını çekmişimdir.Aynı konu olsa da hepsinde
farklı netice alıyorsunuz.Mevsimlerle,günün hangi
saatinde olduğunuz,o günkü ışık vs bir çok etken
çektiğiniz fotoğraflara etki ediyor.Geçen gün
yine oradan geçerken durup fotoğraflarını çektim.
Böylr giderse ben bu fotoğraf çekme işinden vaz
geçeceğim herhalde,bazı ayrıntıların farkına var-
dıkça içim acıyor.Proje üretemeyen,elindeki zengin-
liklerin farkında olmayan bir toplumuz,bu Datça'da
da geçerli ne yazık ki!Bu değirmenler bölgesi
başka bir ülkede olsa bir turizm merkezi olur,
tarihi özelliklerini bozmadan.Adamlar orayı öyle
yaparlar ki başka ülkelerden de turist çekerler.
Bu turizm yarışında diğer merkezlerden farklı
semboller,seçenekler ortaya koyacaksın ki tercih
edilesin.

İlk Değirmen Kaymakamlık tarafından restore edile-
rek şu anda restoran olarak kullanılıyor.Değirmenin
içindeki aygıtlar olduğu gibi korunmuş,bakımı yapıl-
mış.Buranın ne derece korunduğunu,gezilip gezilmediği-
ni şu an için bilmiyorum,İlk açılşında gezmiştim.

Bu değirmenler özel şahıslara ait,buradaki değirmen
bir yabancıya satılarak ev yapılmış diye duymuştum.
Ev olarak kullanıldığı bakınca belli oluyor,tabii
ev olunca da içindeki aygıtlar ne olmuştur bilemiyorum.
En azından yıkılmaktan kurtulmuş,dış görünüş olarak
güzel bir görüntü veriyor.

İçinde incir ağacı yetişmiş.

Datça Değirmen Deresi

2009-10-18T09:36:00.000-07:00

Datça'da değirmen deresi diye anılan bir kaç yer var,
bugün gezdiğim Hızırşah Puslular'dan başlayıp
Karaköy'e kadar inen vadi.Bir zamanlar bu vadiden
akan sularla çalışan değirmenleri duymuştum,ne
zamandır gidip fotoğraflarını çekmek istiyordum
kısmet bugünmüş.Gezi izlenimlerimi fotoğraflarıyla
birlikte izlemek isterseniz tıklayın.

YENİ BİR DATÇA SAYFASI

2009-10-17T11:48:00.000-07:00

Bir Müddettir bloglarımla ilgilenemedim,hatta
merak edip arayan arkadaşlarım da oldu,nasıl
bir yaramazlık yok ya gibisinden.Bugün biraz rahat-
ladım ve ilk işim bu satırları yazmak oluyor.
Oğlumun teşvikiyle normal bir site çalışmasına
başladım,bloglarımda bir çok konu dağınık olarak
duruyor ve imkanları artık bana yetmiyor.Girmez
olaydım,bir ara pes edecektim ama karekterimde
olmadığı için beceremedim,nihayet bugün sitem
biraz biçimlendi,tabii tasarımını kendim yaptığım
için bir çok şeyi öğrenmem gerekti.Bir çok başlık
saptadım,bunlar üzerinde çalışacağım.Birçok eksiğim
olacaktır ama zamanla bir çoğunun düzeldiğini
göreceksiniz.Siteye girmek için Google de
www.datcadetay.com yazabilirsiniz.
İkinci Konu videolarımı koyduğum sitedeki sorun
halledildi yeni videolarım için hazırlıklıyım.
Fotoğrafa gelince,bahçemizde yavrulayan kedinin
yavrusu.İki yavrudan bu sağ kaldı,adını fıstık
koydum.Hergün yorulduğumda çıkıp annesiyle oynaş-
masını seyrediyorum.Birbirleriyle öpüşüp koklaşıyor-
lar ,o annenin yavrusuna olan ilgisi ,insanı büyülüyor.
1,5 yıl önce de bugün 17 ekimde(benim doğum günüm)
evimize yavrulayan 5 kedi yavrusunu zehirlediler,
tek tek acıyla öldüler.17 ekim deyince aklıma onlar
geliyor artık.Vereceğim yerleri de belirlemiştim,
biraz daha büyüsünler derken.Mahallemizden ama
görmeyince kimseyi suçlayamıyorsun.Gazetelerde hergün
okuduğumuz vahset haberlerine şaşırmayın,çocukken
doğa ve hayvan sevgisini tatmayan insanlar bir çok
şey yapabilirler,her şey birbirine öyle bağlı ki!

Özgen Acar "Yağmalanan Anadolu"

2009-09-25T07:34:00.000-07:00

Bugün Datça Kültür Merkezinde Özgen Acar
Anadolu'nun kültürel kalıntılarının yaban-
cılarca nasıl yağmalandığını ,slayt gösterisi
ile bizlere çok güzel anlattı.Yapılan çalış-
malar sonrası ülkemize tekrar kazandırılan
eserlerin sevincini yaşadık ama bunlar devede
kulak,çok büyük bir bölümü yabancı müzelerde
sergileniyor.İnanın Anadolu'dan götürülen
eserleri bir çıkarsanız bu müzelerde hiç bir
şey kalmaz.Bu yağmanın önemli bir kısmı Osmanlı
yönetimi zamanında,adamlara izin vermişler,
hediye etmişler bir kısmı da gizlice kaçırılmış.
Cumhuriyet döneminde de bu yağma devam etmiş.
Çünkü insanımız bu kıymetlerin değerinin farkında
değil,kalıntıların yanında yaşayan bazı uyanıklar
da 3-5 bin dolara bunları satmışlar.Maddi olarak
bir çoğu milyon dolarlarla ifade ediliyor ama
ya başka açıdan kıymeti.Bugün ingiltere deyince
ilk akla gelen "British musum"dur,Paris deyince
louvre müzesi.Her yıl milyonlarca insan bu müzele-
ri gezmek için bu ülkelere gitmekte,bazılarının
sandığı gibi de taş parçaları sergilenmiyor oralarda.
Bir daha gelmesi mümkün olmayan,insanlığa ait bir geçmiş
söz konusu.

ÖZGEN ACAR;Araştırmacı,yazar,gazeteci.Kendini ülkemiz-
den kaçırılan eserlerin izini sürmeye adamış.Tarihi
yerleri gezmiş,yurt dışındaki müzeleri,müzayede salon-
larını incelemiş,gerekli yerlere bildirmiş.Arkeoloji
eğitimi almamasına karşın "kendini eğitmiş"Ben de
bu konuları çok sevdiğim için biliyorum ki bu çeşit
konuların peşinde koşunca,o konularda bilgilenmek
gerekiyor.Bir ara "bazen iyi ki kaçırmışlar"diyeceğim
geliyor diyerek ülkemizdeki duruma sitem etti.Örnekler
üzerinde kaçırılan bu eserlerin nasıl korunduğunu,
bir de ülkemizdekilerin durumunu ortaya koydu.Gerçekten
her gezdiğim müzede,ören yerinde içim sızlıyor.O güzelim
heykeller açıkta korumasız erozyona uğramışlar.Restore
edilmesi mümkünken yıkılan yapılar.Yok para yokmuş falan,
bunlar hikaye oralara yapılan masrafı o eserler bir yılda
amorti ederler.Yabancılar bizim köylülerden eserleri
alıp müzelere satmışlar,herbirine milyonlarca dolar
ödemişler enayi mi bu adamlar?

Tabii bu arada Datça'dan da bahsedildi,Knidos'a sahip
çıkın dedi Özgen Acar.Knidos hayranlarından,bu şehri
korumak Datça'nın geleceği açısından çok önemli,ama
maalesef üzerlerinde yaşadıkları zenginliğin farkında
olan o kadar az insan var ki!

Bu arada yayınladığım fotoğrafta Özgen Acar Öğrenci-
ler tarafından tebrik ediliyor.Öğretmenleri ile geldi-
ler ama bir çok genç gibi konu onlara çok uzaktı,bayağı
sıkıldılar.Bütün duyarlılıklar belirli bir kesim tara-
fından gösteriliyor,bu konuya gençler ve Datça halkı
sahip çıkmadığı sürece bazı insanların dinlediği top-
lantılar olarak kalır.

Gökkuşağı Savaşçısı(rainbow warrior)

2009-09-18T14:16:00.000-07:00

Sanki fantastik bir film adı gibi"Gökkuşağı savaşçısı",
göğün,denizlerin ,toprağın savaşı verilecek bir zaman
ve bir avuç cesur insanın mücadelesi.Elimizden birer birer
alınırken maviler,yeşiller...Rainbow Warrior Datça'mızın
mavi sularına demirini bıraktı.Belirtilen saatlerde gezile-
cek denmesine rahmen gezmek nasip olmadı,ancak uzaktan
fotoğrafını çekebildim.Ülkemizde sık sık görülen organize
bozuklukları maalesef burada da karşıma çıktı,iki saat gü-
neş altında bekledikten sonra pes ettim.
Akdeniz'deki sorunlara dikkati çekmek amacıyla Malta'dan
yola çıkan Rainbow Warrior,İtalya,Fransa,İspanya,
Yunanistan derken şimdi Türk Karasularında.Önce İstanbul'a
uğrayan tekne,İzmir'den sonra Datça'da.Amaçları Akdeniz'ki
deniz yaşamının korunmasının önemini vurgulamak,denizlerdeki
kirliliğe ve aşırı avlanmaya dikkat çekmek .

Profesör Numan Tuna ile Burgaz Ören yerinde

2009-09-08T11:45:00.000-07:00

Bu akşam, benim için bayağı heyacanlı
geçen bir zaman oldu.Burgaz kazılarını
yöneten Numan Tuna hocamız bu yılki kazı-
larla ilgili bilgi verecekti,tabii bu
benim açımdan bulunmaz bir fırsattı,
bu fırsatı yaratanlara ve Numan Hocamıza
teşekkürler.Ortadoğu Teknik Üniversitesinden
Numan Tuna'nın başkanlığını yaptığı kazılar
uzun bir zamandır sabırla sürdürülüyor.
Burgaz daha önce de belirttiğim gibi Knidos'un
ilk kurulduğu yer,Datça yarımadasının ortala-
rında bir yerde.
Bu yılki çalışmalardan sonra kazı alanındaki
yerleşim şekli,yapılarla ilgili özellikler
kendini gösterdi,tam fotoğraflarını çekmiştim
ki böyle bir fırsat çıktı,kazı alanında herkes
zevkle Numan hocayı dinlediler.Numan Tuna'nın
istediği bundan sonra bu buluntuların korunması,
tanıtılması.Şimdiye dek Knidos ile ilgili
bir çok varsayımlar tartışılırken bu kazılar
sonunda bir çok bilinmeyen gün ışığına çıkmış
oldu.Numan Tuna'nın açıklamalarına göre şu an
bir hektara yakın bir kazı alanı var geneli
40 hektara yakın.M.Ö 8. yıla kadar giden yerleşim
4,yy da Datça Yarımadası'nın en ucuna taşınıyor.
Sanıldığı gibi burası tam olarak terkedilmiyor,
tarımsal imalathaneler,döküm atölyeleri faaliyet-
lerini sürdürüyor.7 bin kişiye yakın bir nüfusun
olduğu tahmin ediliyor,yine Numan Hoca'ya göre
knidos'un da sanıldığı gibi 70 bin değil 14 bin
kişiye sahip bir nüfusunun olabileceği.Rüzgar
bekleyen gemicilerin konakladığı bir burun.

Burgaz kazılarında kamusal yapılarla,evlerin iç
içe olduğu ortaya çıkmış.Teemelleri taş ve bu
kısım toprağa gömülü,üst kısımlar kerpiç çatıları
kiremitli olan evlere bir avludan giriliyor.
Avlunun etrafındaki odaların zamana göre işlevi
değişebiliyor.Yemek ve diğer işler avluda yapılıyor.
Kent 6.yy dan 4.yy la kadar bir takım eklemeler ve
yenilenmeler geçirmiş.İşlikler,atölyeler bu yıl
ortaya çıkarılanlardan.Burgaz Knidos gibi standart
ve görkemli bir plana dahil değil ama Datça Yarıma-
dasının tarihinin bilinmesi açısından önemli bir
ören yeri,ülkemizde de örneği bir kaç tane.
Son olarak Numan Hocamız bizi o dönemlere ait
bir şarap imalathanesine götürdü ve gerekli
açıklamaları yaptı.Bir kaç gündür Ersin Doğer'in
"antik çağ'da bağ ve şarap" kitabını okuyordum,
iyi bir tesadüf oldu yapı gözümün önünde canlandı.
Daha detaylı bilgileri,fotoğrafları"Datça Detay"
sayfamda inceliyebilirsiniz.Tabii konunun derlenip
toparlanması biraz zaman alacak.Tüm Datça'lıyım
diyenler zenginliklerinize sahip çıkın.İleride
geçimi daha da Turizme bağlanacak bir kent olarak
elinizdeki değerlerin kıymetini bilin derim.
Burgaz konusunu geniş bir biçimde izlemek isterseniz
tıklayın.

1Eylül Barışa atılan kulaçlar

2009-09-01T10:14:00.000-07:00

Her 1 eylülde Datça'lı ve Simi'li yüzücüler
kendi sularından kulaç atarak Akdeniz'in suların-
da ,her iki kara parçasının ortasında buluşurlar.
Bu yıl da bu değişmedi onlar erkenden yüzmeye
baladılar ve bir zaman sonra bizler de Datça
belediyesinin tahsis ettiği teknelere binerek
buluşma yerine gittik.Biraz sonra Simi'li yüzücü-
ler de bir tekne ile geldiler arkalarında Yunan
hücumbotu ile birlikte,sembolik de olsa hoş görün-
tüler yaşandı.Bizler üç büyük tekne ve bir çok küçük
tekne ile buluşma yerine gitmişken geçen yıl
olduğu gibi Simi'liler bir teknede beş on kişi
yüzücülerle birlikte oradaydılar.Bir
çok kez olduğu gibi bu barışa en çok önemi
veren bizlerdik her halde dünyada,en fazla barış
kelimesini kullanan da...Bizim ilişkilerimizde
bir çok alanda olduğu gibi bir denge olmuyor neden-
se.Hep biz çok istekli görünüyoruz sanki.Adamlar
belki de gelmiyecek ama artık bir gelenek olmuş,
katılmasalar ayıp olacak sanki.Bizler de işgal
kuvvetleri gibi bir kalabalık,bağırtılar,düdük-
ler,bir duman,birazcık savaş gibi.İşin şaka tarafı
böyle sonuçta güzel görüntüler çektim ve yüklemeye
başladım.

Hayriye Teyze

2009-08-26T01:52:00.000-07:00

Datça'da yazar olmakla ilgili videoları
hazırlarken Reşadiyeli Hayriye teyzenin
görüntülerini ayrı bir video olarak düzen-
ledim.O gün kavak altındaki programa izle-
yici olarak gelmişti,Emine Azboz kendisinden
bir şiir okumasını isteyince nazlanmadan ,
çocukluğunda öğrendiği bir şiiri okuyuverdi.
Herkes şiir okur belki ama Maşaallah Emine
teyze 88 yaşında bu uzun şiiri bir solukta
okuyuverdi.Datça'da böyle bir nesil var uzun
yaşayan,hala bütün işlerini kendileri yapıyor-
lar ve ilginç olan bir çoğunun hafızası çok
kuvvetli.Tabii Datça'da bu uzun yaşamak artık
yavaş yavaş değişiyor,bunda da bence en önemli
etken yediğimiz besinler.Kendim şahit oldum
ve büyük bir tehlike altında olduğumuzu
biliyorum.Bitkilere verilen ilaçlar,bunun deneti-
mini yapan yok ülkemizde.İlaçların üzerinde yazar
şu tarihten önce meyvayı toplamayın diye,inanın
o tarihe bakan o kadar az insan var ki!Söylesen
diyecekleri şu;kim ölmüş,gördünüz mü birisini
gibisinden.Adam tarlasına ilaç vermiş 4 gün sonra
pazar,Pazara gelmiyecek mi sanıyorsunuz?Ah bu
Türkiye.İlaçsız da bir şey olmuyor artık,verilen
ilaçlarla doğadaki denge bozulmuş ilaçsız bir şey
üretemiyorsunuz.Bu ilaç denilen şey belirtilen
tarihten önce ürünü toplarsanız suyla gitmezmiş,
uzmanlar böyle diyor.Sonra gelelim Datçamızın
havasına;yarımadanın karşısında yapılan gökova
termik santralinin etkileri olduğuna inanıyorum.
Kuzey rüzgarlarıyla bu zararlı duman bize kadar
geliyordur.Diğer bir konu beslenme,daha önceki
yıllarda buralarda Akdeniz usulü dediğimiz bir
beslenme tarzı vardı,zeytinyağlı yemekler,otlar,
bitkilere dayalı bir beslenme.Eskilerin ete dayalı
bir beslenme tarzı yok,uzun yaşamada bunun da
etkili olduğunu düşünüyorum,tabii bir de genetik.

Aydın-Karpuzlu-ALİNDA antik kenti

2009-08-21T11:59:00.000-07:00

Agoranın tiyatrodan görünüşü

Agoradaki dükkanlar

Agranın dıştan görünüşü

Bugün Karya kentlerinden Alinda'yı gezdim.
Aydın Karpuzlu sınırları içinde bulunan
Alinda'ya Aydın'dan Muğla'ya giderken Çine'ye
az bir mesafe kala Karpuzlu-Alinda tabelasını
görüyorsunuz,sağa saparak 27 km içeriye giri-
yorsunuz.Alinda'da diğer Karya kentlerinde
gördüğüm gibi bugünkü yerleşimle iç içe,antik
kentin yakınındaki yapılar özellikle kentin
taşları kullanılarak yapılmış,hatta bazılarında
tam anlamıyla bu taşlardan yararlanılmış.Çine
vadisinde gördüğümüz taşlar,burada da var,Antik
kentin surları,3-4 kadar kulesi sağlam vaziyette,
hatta bir tanesi çok yüksek ve sapasağlam,bugün
oradaki izlerden hayvan barınağı olarak kullanıldığı
anlaşılıyor.Tiyatronun dış duvarları çok sağlam
olarak bugüne gelmiş,giriş ve çıkışlar oldukça
gösterişli,en aşağıda Agora yer alıyor ki inanılmaz
büyüklükte bir yapı ve oldukça sağlam.Alinda'nın
kuruluş öyküsü ve diğer bilgi ve fotoğrafları
yine"gezdiğim antik kentler bloğuna yükleyeceğim.
Antik kent korunaklı bir tepe etrafında yayılmış,
aşağıya baktığınızda bereketli yemyeşil bir ova
görülüyor.

Datça Edebiyat Günleri 2-Anadolu'da Edebiyat Dergiciliği

2009-08-14T02:04:00.000-07:00

Edebiyat Günleri çerçevesinde yapılan etkinlik-
lerden birisi de dün Kent parkta yapılan"Anadolu'da
Edebiyat ve Edebiyat Dergiciliği" konulu idi.
Çoğunluğu Edebiyat dergisi çıkaran veya çıkarmış
Özgen Seçkin(Damar/Ankara),Hasan Özkılıç(agora/
İzmir)Gülümser Çankaya(Şiir saati/Alanya),Uğur
Pişmanlık (Aratos/tarsus),Mine Ömer(Alaz/İzmir)
Altan Türel(Nikbinlik/Ankara),Hayri K.Yetik
(İle/izmir)arkadaşlar Anadoludaki dergiciliğin
sorunlarını,kendi yaşadıklarını dile getirdiler.
Burada yazdığım bazı dergilerin yaşamları son
bulmuştu,ve arkadaşlar nedenlerini açıkladılar.
Bu dergiler çıkarılırken hiç bir maddi beklentisi
Olmayan(daha çok kendi ceplerinden gider)bu insanlar
birer edebiyat şövalyesidirler.Dişleriyle,tırnaklarıyla
yaşama geçirdikleri dergilerinin yaşaması için
mücadele vermişler ama bir zaman gelince tıkanmış-
lardır.Bu tıkanmada en büyük etken dergilerin dağıtı-
mı olduğu belirtildi konuşmalarda,dağıtım tekellerin
elindedir ve kişisel gayretlerle çıkan bu dergilerin
maddi gücü buna yetmez.Bu dergilerin örgütlenemediği,
dağınık bir şekilde mücadele verdikleri de söylenenler
arasında.Bir çoğu genç ve heyacanlı arkadaşlar,bu
coşku olmasa zaten hiç kimse böyle bir işe girişmez.
Düşünsenize bu insanlar böylesine bir mücadele verir-
lerken bizler ne yapıyoruz?Fiatı 2-3 lirayı geçmeyen
bu dergilerden bir tanesini takip edebiliyormuyuz.Ben
kendi çevremden söyleyeyim Bu tür bir dergi olan,
Paspatur'u takip ediyorum(Fethiye'de yayınlanıyor),
arkadaşlar vasıtasıyla bize ulaşıyor,Daha Önce Nihat
Akkaraca bu dergiyi bize ulaştırıyordu şimdi Yazar
Suna Güler hanım bu işi yürüyüyor,işte bu dergilerin
dağıtım şekli,dostlar,sanat aşıkları insanlar.Aslında
abone olmamız gerekiyor elime ulaştığı için bankaya
gidip abone olamadım,bu dergilerin yaşamını sürdürme-
leri için bu gerekiyor.
Zaman biraz sınırlı olduğu için arkadaşlar kısa konuş-
malar yaptılar ama gerçek,isimsiz sanatçıların filizlen-
diği bu dergilerle ilgili bir çok gerçeği de öğrenmiş
olduk.Bu dergiler rengarenk,boyalı sayfalara sahip
değil ama düşün olarak,duygu olarak öyle renkliler ki,
sayfalarını okudukça şaşarsınız.Aratos dergisini hala
çıkarmakta olan Uğur Pişmanlık bu dergileri dağlarda
yanan ateşlere benzetti,Anadolunun dağlarında.Bazen bir
iki ateş sönse de bu ateşler yeni genç yüreklerle yan-
maya devam edecektir.Öğretmenlerin,aydınların dergi
okumadığı,sanatı es geçtiği bir zamanı yaşıyoruz(istis-
nalar hariç),bu arkadaşlara destek olalım ,bundan böyle
fırsatım oldukça bu dergileri tanıtacağım.
İzmir'de yayınlanan İle dergisinin sahibi H.K.Yetik
bu dergileri özgür düşüncenin üretildiği yerler olarak
belirterek,bunlar birer uç beyidir bir geleneği yaşat-
maya çalışıyorlar,yeni imgelerin metaforların buralarda
üretilebileceğini belirtti.Özgen Seçkin'in sahibi
olduğu "Damar "bunların içinde en uzun ömürlüsü(16 yıldır)
ama o da kapanmak zorunda kaldı,Özgen bey bir dergi
satılamıyorsa kapanması en doğru yoldur diyerek olayı
özetledi.

Datça Edebiyat Günleri 2.Gün-Şiir gecesi

2009-08-14T00:57:00.000-07:00

Dün gece anfitiyatroda Datça Edebiyat Günleri'nin
şiir gecesi vardı.Şairler Abdullah Nefes,Gökhan
Cengizhan,Halil İbrahim Özcan,Adnan Azar,Ahmet
Antmen,İsa İnan,Remzi Özmen,Ali Galip ve Burak
Tokcan şiirlerini okudular.Şansımıza o deli rüzgar
birden kesildi ve ben de videolarını çekebildim,
gelecek saatlerde sayfalarımda seyredebileceksiniz.
İlk videom Datça'lı şair İsa İnan'ın şiir dinletisi.
Yıllardan beri gelen sanatçılar Datça'ya ve insanına
hayran olup giderler bu kez de öyle olacak sanırım;
şiirler okunurken seyircinin sessizce hayranlıkla
izlemesi sanatçıları çok etkiledi.Anfitiyatronun
ışık sorunu hala devam ediyor,ellerindeki kağıtta-
kileri okuyamadılar,ben de video çekerken zorlanı-
yorum bu bu kadar zor mu?

Datça'da yazar olmak

2009-08-13T07:01:00.000-07:00

Suna Güler,Emine Azboz

Bugün saat 15.30 da reşadiye mahallesinde
çınar altı denilen meydanda "Datça'da yazar
olmak konulu bir program vardı şimdi oradan
geldim ve sıcağı sıcağına gözlemlerimi düşün-
celerimi yazıyorum.Datça'da yaşayan bayan
yazarlarımız Suna Güler ve Emine Azboz bu
konu ile ilgili duygu ve düşüncelerini belirt-
tiler ,onları ilgiyle izleyenler Reşadiye çınar
altında hoş bir zaman yaşadılar.Koca çınar şim-
diye dek nelere tanık oldu kimbilir,şimdi de
böyle bir olayı geçirdi hafızasına diyorum,o
sıcakta biz de onun sayesinde gölgede,püfür
püfür esen Datça rüzgarında güzel anlar yaşadık.
Suna Güler öykü yazarı yayınlanmış iki kitabını
okudum,Emine Azboz ile ilgili fazla bir bilgim yok,
ilk fırsatta kitabını temin edeceğim.İki yazar da
Datça'nın sanatçıyı beslediğinden,duygusal açıdan
zenginleştirdiğinden bahsettiler.Doğasının güzellik-
lerinden,insanlarının sıcaklığından falan.Emine
hanım bir konudan bahsetti;benimde yakındığım,
sanatla uğraşan insanlar zaman zaman diğer sanatçı-
larla konuşmak ihtiyacını duyarlar,bu onları motive
eder hem de yalnız olmadıkları hissini verir,Datça'
da"bunun sıkıntısını yaşadığım oluyor" diyerek
sanatçı açısından olumsuzluğunu belirtiyordu.
Her iki yazarın konuşmalarını videoya aldım,yalnız
bu sıralar Datça çok rüzgarlı ve video çekimlerinde
rüzgar kötü bir ses olarak duyuluyor,eğer sonuç
iyi değilse bu konuşmayı metin olarak sayfama koya-
cağım,gerçekten çok hoştu ve Datça'yı tanımak iste-
yenler için yazarların Datça ile ilgili gözlemleri
ilginçti.

Dün gece anfitiyatroda çok hoş bir program vardı,
soğuğa ve rüzgara rahmen sanatseverler programı
sonuna kadar izlediler.Yine rüzgar nedeniyle video
çekemedim.Diğer bir bahsetmek istediğim konu bizim
yapımızı gösteriyor.Bu etkinliklerde fotoğraf ve
video çekerken bir kenara çekilip sessizce çekerim,
Allah ne verdiyse,izleyicileri rahatsız edecek en
küçük bir hareketim olmaz.Ama öyle tipler var ki
artık onu siz deyin pat diye ortaya atlarlar,
insanları çiğnerler,sen çekim yapıyorsun falan
umurlarında değil bir şey de hele ....
Dünkü gündüz programında Sunucu Şebnem
hanım ile birisi böyle br şey yaşadı ve kısa bir
gerginlik oldu.Dün geceki anfitiyatro programında
Muzaffer İzgü anlattığı ayı fıkraları ile
izleyenleri gülmekten yerlere yatırdı desem yeri ,
ve gerçek gülmece yazarlarına değer verilmesini
istedi.Mizah bir toplumun veya kişinin seviyesini,
görgüsünü,zekasını gösteren bir olaydır.İnsanla-
rın mizah anlayışları kendilerini ele verir.

İşte rüzgarın azizliği videoya çekemedim bayağı
üzgünüm.

Şair Can Yücel'in ölümünün 10.Yıl dönümü

2009-08-12T09:13:00.000-07:00

Şair Can Yücel ölümünün onuncu yıldönümünde
mezarı başında sevenlerinin katılımıyla anıldı.
Onu seven bir çok insan mezarına akın etti,
duygulu anlar yaşanıldı.

Şair Can Yücel

2009-08-12T09:11:00.001-07:00

Can Baba'yı kaybettiğimizin 10. yılı,
tabii kaybetme derken bedenen;bugün
gördüm ki onun sevenleri genç yaşlı
her yıl artıyor.Anıldığı ilk yılın
dışında şimdiye dek gördüğüm en büyük
kalabalık bugündü,arabamı park edecek
yer bulamadım Eski Datça Mahallesinin
her tarafı insan kaynıyordu,Can Yücel'in
evi de keza öyle.Kalabalığın büyük çoğun-
luğunun uzaklardan gelen insanların olma-
sı onun ne kadar sevildiğinin,özlendiğinin
kanıtı,maalesef Datça'mızda hala onun değeri
tam anlaşılmış değil,istisnalar kaideyi
bozmaz derler,gelen insanlar aynı zamanda
bir turizm hareketi yarattılar,bu kalabalığı
buraya getiren başka bir şey yok.Saat 18.00
de mezarlıkta anma töreni var oraya da katıl-
dıktan sonra hazırladığım videoları sayfamda
yayınlayabileceğim.Tabii videoların hazırlanması
da bir günümü alıyor.Evinin bahçesinde ve yola
konulan kağıtlara ziyaretçiler düşüncelerini
yazdılar;Can Baba'nın özlenen en çok yanı da
hiç çekinmeden düşüncelerini dobra dobra söyle-
mesi,aydınlarımızda,ozanlarımızda şimdilerde
böyle dik duran,bu dünyayı umursamıyan insanlar
çok az.Her şey bir maddi çıkar üzerine kurulmuş
ve ne kadar riske girerim ne kaybederim hesabı
yapılıyor işte Can Yücel'i büyük yapan ,her yıl
daha fazla insanın buraya gelmesine vesile olan
onun o gür sesli şiirlerinin yanısıra kişiliği.
Saat 14.00 Meydan Kahvesinde konunun Can Yücel
olduğu bir söyleşi vardı.Ataol Behramoğlu,
Abdullah Nefes anılarını anlattılar,Can yücel
şiiri ile ilgili düşüncelerini söylediler ilerle-
yen zamanlarda bu söyleşiler de sayfamda yayınla-
nacak.Ahmet Antment şiirde ve Can Yücel şiirlerin-
deki "ironi"ile ilgili bilgi verdi,A.Galip de
pek fazla ilişkisini bulamadım Japonya'da batan
ertuğrul fırkateyni ile ilgili bilgi verdi.(şehit
olanlar arasında Can Yücel'in bir akrabası da varmış.)
Şimdilik sayfamda program ile ilgili bilgi bunlar
,izlemeye devam edeceğim.

Datça Edebiyat Günleri 1.Gün

2009-08-12T07:07:00.000-07:00

Saat 14.00 Eski Datça Mahallesi meydan kahvesinde
Can Yücel ve şiiri konulu söyleşiye katılanlar.

Datça Edebiyat günlerinde "Bizim Evin Halleri"
dizisinden tanıdığımız Şebnem Gürsoy sunucu
olarak görev alıyor.

Aykut Oray

2009-08-11T09:53:00.000-07:00

Bu fotoğrafını 3 Temmuz da Datça'da çekmiştim.
Çok sıcak davranmıştı ftoğraf makinesini
orada bulunan birisine verip birlikte fotoğraf
çektirmiştik.,bugün Köyceğiz de vefat
ettiğini duyunca çok üzüldüm bir çok kişi gibi.
Yaşam bu ,yarın ne olacağını kimse bilemez,Aykut
bey kalbimizde mert,merhametli bir insan olarak
yaşayacak,kendisine Tanrı'dan rahmet yakınlarına
başsağlığı diliyorum.

Datça Edebiyat Günleri-(12-14 ağustos 2009)

2009-08-10T11:49:00.000-07:00

Datça Belediyesi ve Edebiyatçılar derneğince
düzenlenecek olan "Datça Edebiyat Günleri"
12 Ağustos çarşamba günü başlıyor.
1.Gün:YER:Can Yücel Kahvesi Saat:14.00
;Ataol Behramoğlu,Ahmet Antmen,
Abdullah Nefes,A.Galip'in
katıldığı söyleşi.
Saat:17.oo YER:Tuna Pansiyon
Güney Özkılınç Fotoğraf sergisi
Saat:1800
Can Yücel'in mezarını ziyaret
Saat:19:YER:Kültür Merkezi
Muzaffer İzgü ile söyleşi
Saat:21.30 YER:Amfitiyatro
Etkinlik açılışı ve şiir dinletileri

2.GÜN 13 Ağustos 2009 Perşembe
Saat:13.30 Can Yücel'in evini ziyaret
15.30 YER:Çınaraltı
Yazar Suna Güler,Emine Azboz
"Datça'da Yaşamak,Datça'da yazar olmak"
Saat:17 YER:Kent park(belediye parkı)
"Günümüzde medyanın sorumluluğu"
Hasan Uysal,Adnan Gerger,Enver Aysever
Aynı yerde Saat:18.00 de
Özgen Seçkin,Hasan Özkılınç,Gülümser Çankaya,
Uğur Pişman,Mine Ömer,Altan Türel,Hayri.K.Yetik
ile söyleşi
Saat:21.30 YER:Amfitiyatro
"Gün Batımında Şiirler"Şiir Müzik Dinletisi
Abdullah Nefes,Remzi Özmen,A.Galip,Gökhan Cengizhan,
Halil İbrahim Özcan,Adnan Azar,Ahmet Antmen,
Burak Tokcan,İsa İnan

3.GÜN 14 Ağustos 2009 Cuma
Saat:17.00 Yer Kültür Merkezi
"Romanın yükselişi sürerken"
Hayri.K.Yetik,Ahmet Tüzün,Şaban Akbaba,
Özcan Karabulut
Aynı yerde saat 18.00 de
"yerel yönetimlerin kültür deneyimleri"konulu
sempozyum var.Tabbi ben elimden geldiğince
bu etkinlikleri izlemeye çalışacağım,
çektiğim videoları ,izlenimleri sayfalarımda
yayınlayacağım.

NİHAT AKKARACA-Zamanın sesi-Datça manileri

2009-08-01T01:31:00.000-07:00

Şubat ayında kaybettiğimiz Nihat Akkaraca'nın
yıllardır büyük emek harcadığı Datça Manileri
kitap olarak çıktı,dün bir kitapçıdan kitabı
aldım,daha henüz önsözlerini okudum,kapağının
önündeki arkasındaki yazılara baktım,okumaya
başlayamadım çünkü eşim okumaya başladı.Nihat
ağbi yaşlı insanlardan duyduğu manilerin peşine
düşer onların öyküsünü araştırır özünü bozmadan
kendi akıcı diliyle yazardı.Ne zaman bir araya
gelsek araştırdığı bir maniyi tekrar edip,kafa-
sına takılan,o mani ile ilgili yapması gereken
şeyleri not alırdı.Tabii onun ağzından o öyküleri
dinlemenin tadı bir başka,ben bunu yaşamış
birisi olarak kendimi şanslı görüyorum.Nihat ağbi-
nin ilk kitabı"Datça'da Zaman"ı alıp ona imzalat-
tığım zamanki yüzündeki o ifadeyi hala unutamı-
yorum.Geçen gün misafirlerimi Palamutbükü tarafı-
na götürdüm dönerken bir çay bahçesinde mola ver-
dik yan masada genç bir hanımın elinde "Datça'da
zaman",okurken gülümsüyordu,hem çok hoşuma gitti
hem de biraz hüzünlendim.Herkes zamanı gelince
bu dünyadan ayrılacak ,ardında bir ses,bir nefes
bırakanlara ne mutlu;yaşadıklarımız bizden sonra
da bir müddet hatırlanılır ama zamanın sonsuzlu-
ğunda bu çok kısa bir andır,kitaplar yüzyıllar
sonra da alınıp okunulur.Nihat ağbi Datça'nın
bir zamanını alıp kitapların sayfalarında bizlere
ve gelecek kuşaklara armağan ederek ,yüreğimizdeki
yerini aldı. Kitaplarını tutan her elde,sayfalarına
bakan her gözde,gülümseyen her dudakta o yaşıyor
olacak.Yavaş yavaş özümleyerek zevkle okuyacağım.
Onun bu çalışmalarının kitaplaşmasında emeği geçen
herkese teşekkürler.

DATÇA-RESİM SERGİSİ

2009-07-22T12:30:00.000-07:00

Erdinç Babat Dokuz Eylül Üniversitesi Buca
Eğitim fakültesi mezunu,bir çok sergiye katıl-
mış bir sanatçı. Bu sergisinde leke ağır basıyor.

Oğuz Demir de aynı okuldan mezun,1979-2007
yılları arasında öğretmenlik yapmış.Bu çalış-
malarında kuşlardan yola çıkmış,değişik akrilik
çalışmaları var.

Yaşar Ali Güneş'in kendisi yoktu,aynı zamanda
heykeltraş,öğretim görevlisiymiş.Biraz Picasso'
yu andıran çalışmalar olarak gördüm.Tabii çalışma-
ların sanatçıya özgü yanları çok fazla.

Bu akşam Bülent Ecevit Kültür merkezinde
üç İzmir'li ressamın resim sergilerinin
açılışı vardı.Gittim,kendileriyle tanıştım,
sergiyi gezdim.Her şeyden önce şunu söyleme
liyim salon bir çok açıdan yetersiz,planlanırken
burası sergi salonu olarak mı düşünüldü
bilmiyorum.Bir tablo daima belirli bir uzaklıktan
kendini gösterir,ancak teknikle veya yapanın
ismiyle ilgili ayrıntılar için yanına gidilir.
Burada maalesef yeterli bir alan yok,diğer bir
husus salona giren ışık resim salonlarında çok
önemlidir.Yaz sergilerinde en büyük sorun sıcak
olduğu için havalandırma,klima gibi ögeler de
önemli.Buldunuzda ...!diyen olabilir işte bizi
gelişmiş ülkelerden ayıran en büyük özellik
derim bende,sergi salonu var mı var olmuş.
Zaten Resim sanatına verilen önem de gelenlerle
belli oluyor başka bir şey olsa bir çok insanın
gittiği açılışlar resimde niye olmaz?Bu arkadaşlar
eserlerini buralara kadar getirmişler,sanatçının
en büyük ödülü sergisini heyacanla gezen insanları
görmektir.Çalışmalar değişik yorumlamalar ve
teknikler açısından Datça için iyi birer örnek,
resim ve sanata meraklı kişilerin bu sergiyi
görmelerini tavsiye ederim.

"Resim Yapalım Datça" bloğumda resim sanatı
ile ilgili bir çok bilgiyi veriyorum,zamanla
daha bir çok yeni konu da o sayfalarda yerini
alacak(sağlık olursa tabii).Gittiğim bir çok
yerde bu bloğuma girmiş kişilerle tanıştım,
bu karşılıksız bilgi verişim ile ilgili bir
çok meyil aldım,ama Datça'dan kaç kişi bu konu
ile ilgilendi, bloğuma girdi ise de bir teşekkür
etti.Öğretmenlik yıllarımda televizyonda bir
ressam çıkar 40 dakika içinde birbirine benze-
yen manzaralardan yapardı,gören"hocam gördün mü
televizyonda ressam nasıl resim yapıyor "demez mi?
Sabırla yine bilgi vermeye çalışırdım ama nafile
o artık bir kez oraya takılmış.Bunlar eğitim işi,
ve bu tür programlar tesadüf değil,yıllar içinde
resim sanatı olarak o resmi kabül ediyorsunuz,
resim yapmak deyince aklınıza o geliyor,çünkü
öyle düşünmeniz istenmiştir zaman içinde bu
düşünce şekli başka alanlarda da kendini göstere-
cektir.Oysa yüzlerce resim akımı,binlerce sanatçı,
değişik şekillerde duygu ve düşünceler,izlenimler
tuale aktarılmaktadır,bunlardan bir tanesi bile
yıllar içinde neden verilmedi?Onun için değişik
sanatçıların sergilerine gittiğinizde sanatın
ne kadar sonsuz olduğunu görürsünüz,ne yaparsanız
yapın mükemmeli bulamazsınız,yarım kalan bir şeyler
hep olacaktır,bir çok insan bunun farkında olmasa
da sanatçı farkındadır.

Aydın-Çine- ALABANDA antik kenti

2009-07-15T07:47:00.000-07:00

Dün Muğla Aydın arasında bulunan Karya kentlerine
yaptığım gezilerimden birini daha gerçekleştirme fırsatını buldum.Bu antik kentin adı Alabanda,Aydın
ili Çine ilçesine bağlı Doğanyurt köyü sınırları
içinde yer alan Alabanda'ya ulaşmak için,Muğladan
Çine'ye geldiğimde 2. ışıklardan sola dönerek 9 km
kadar gittim.Hep asfalt yolu takip ederek doğru
gidiyorsunuz,Alabanda'dan sonra yola devam ederseniz
diğer bir Karia kenti olan Alinda'ya varılıyor.Zamanım
sınırlı olduğu için bu kente gezimi bir daha gelişime
denk getireceğim.Çine çayının suladığı bir arazi
üzerindeki kent verimli topraklara sahip ,zamanında da
zengin bir kent olduğu belli oluyor,kalıntıların bazı-
ları şu an ekili tarlaların arasında gezmesi çok zor
kurumuş dikenlerden ve otların arasından geçmek zorunda
kalıyorsunuz.İnsanların bu kenti rahatça gezmesi için
hiç bir önlem alınmamış,tarlalar arasındaki kalıntıları
gezerken ürküyorsunuz.Her taraf taş kalıntılarla dolu
geniş bir alana yayılmış durumdalar.Günümüze gelebilmiş
bazı kalıntılar Tiyatro,Boutleureion(meclis binası),
Apollon tapınağı,hamam kalıntıları,surlar var.Kalıntı-
ların çoğu Doğanyurt köyünün Araphisar denilen bölümünde.
En önemli yapı Tiyatro,kentin mimari alanda ulaştığı
gelişmeyi gösteryor.Oturma basamaklarının büyük bir
bölümü sökülüp alınmış.Stratokeia'da olduğu gibi kentin
üzerine evler yapılmış ve yapılarda kentin taşları kulla-
nılmış.Bu kentleri gezmek çok üzücü oluyor tarihi eserle-
rin tahribatını görmek,kendi hallerine bırakılışları sizi
üzüyor.Tiyatrodan bakınca evlerin bahçelerindeki kalın-
tıları görebiliyorsunuz.Antik eserleri gezerken biraz
tedirgin oldum her yer bir eve çıkıyor ortada bir bekçi
falan da yok,sonra Apollon tapınağını gezmek üzere iken
bekçi ile tanıştım.Apollon tapınağının da sadece temel
taşları kalmış.Köyden ayrılıp yola yakın arabamı park
edyorum ilerde tarlalar arasından kalıntılar duruyor.
Yanlarına gittimde büyük bir uygarlıkla karşı karşıya
olduğumu anlıyorum.Daha geniş ayrıntı ve fotoğrafları
Datça'ya döndüğümde "Gezdiğim antik kentler"bloğuma
koyacağım.Antik kent ile ilgili blgiler İnternette
aynı şeylerin tekrarı,zamanının ihtişamlı Karia kent-
lerinden birisi,eğlence kenti olarak biliniyor.
Roma ve Bizans zamanında da önemini devam ettirmiş.
Kent ile lgili daha iyi bilgi sahibi olmak için
bir ara Aydın müzesine uğrayacağım.

AYŞE

2009-07-09T11:22:00.000-07:00

Ayşe yeğenimin kızı,bu yıl da Anne ve Babası
ile Datça'ya geldi,on gündür onun sesine alış-
tık.Geçen yıl geldiklerinde de benzer duygula-
rı yaşamıştım.Giderken hüzünlü oluyor,ben de
"Göçmen Kuşlar"başlıklı yazımı yazıp,bir de
aynı isimde bir slayt yapmıştım,şu an web
albümlerimde duruyor.Bu yıl da yüzlerce fotoğ-
rafını çektim,profesyonel mankenler gibi bir
çok poz verdi,herşeyin farkında kameraya gözle-
rime bakar gibi anlamlı bakıyor,bahçemizdeki
serçeler gibi kahvaltısını yaptıktan sonra
dedesiyle bahçeye iniyor,artık onun sesine daya-
namayıp makinemi kaparak ben de bahçeye iniyorum.
Fotoğraflarına bakarken değişik duygular yaşadım,
çocuklar dünyanın en masum canlıları,bakışları,
gülüşleri hep içten,bazen yalancıktan ağlamaları
olsa da hep samimiler,güzeller.Dünyanın her tara-
fında bu böyle,fotoğraflara baktığınızda;en zor
anlarda bile bir umut taşıyorlar,bir gülücük
her zaman hazır dudaklarının kenarlarında,bazen
kırgınlıklarını sadece hüzünlü,sessiz bir bakışla
belli ederler .Büyüklerin yaptığı her zararın acısı-
nı da yine en çok onlar çekerler.Tek suçları çocuk
olmak,kendilerini koruyamamak.Dünyanın bir çok
yerinde savaşların,hastalıkların,açlığın ortasında
binlerce çocuk,gülmeyi,sevinmeyi unutmuş.Her mutlu
çocuk fotoğrafına baktığımda onların bu mutluluğunun
devamını dilerken diğerlerini de düşünmeden edemiyorum.
İnsan olarak yapacak bir çok imkanımız olsa da ,orada
da büyükler devreye giriyor ve onlar yine yalnız,
kaderlerine razı sessiz bir bakışla fotoğraflardaki
yerlerini alıyorlar.

Aykut Oray Datça'da

2009-07-03T11:04:00.001-07:00

Datça'da Pazar Cumartesi günü kurulur,ama
pazarcıların bir çoğu Cuma günü akşamı gelip
tezgahlarını açarlar.Bir çok kişi Cuma günü
akşamı evlerine gitmeden önce pazarı gezerler
bazı meyva ve sebzeyi alırlar,Cuma günü kurulan
pazarda ürünlerin daha seçilmemiş
ve taze olduğuna inananlar var ama genelde
Cuma günü akşamı fiatlar biraz daha yüksek
oluyor.İşte bizde bazı sebze ve meyva ihtiyacı-
mızı gidermek için eşimle pazara çıktık,tam
pazar yerine yaklaşırken bir evin önünde bir
kalabalık var,kameralar falan ,tanıdıklara ne
oluyor falan deyince dizi çekiliyor dediler ama
biz hızla pazara yöneldik,daha önce de bir çok
kez çekimlere tanık olmuştum.Alışverişimizi yapıp
dönerken Aykut Oray(Bizimkiler dizisinin kabadayısı)
sempatik bir şekilde yolun ortasında rolüne hazır-
lanıyor,kolay gelsin ,hayırlı olsun falan dedik,
gidiyorduk ki belimdeki fotoğraf makinam aklıma
geldi.Aykut bey fotoğrafınızı çekebilirmiyim
der demez "ne demek deyip pozunu verdi.Sonra da
makinamı bir bayan aldı Aykut bey ile fotoğrafımız
çekildi.Dizilerindeki gibi sıcak,içten.Turistik
yerlerde bunlar da hoş tesadüfler.

Datça Hızırşah Köyü-Keçe sergisi

2009-07-02T09:08:00.000-07:00

Hızırşah köyü eski okul binası Geleneksel
el sanatları merkezine dönüştürülerek gelenek-
sel sanatlarımızı gençlere ve gelecek nesillere
aktarmak açısından büyük bir adım atıldı.Ve
Bu akşam da Hızırşah köyünde yaptıkları ilk
çalışmaları segilediler.Keçe malzeme ağırlıklı
çalışmalar,ilk kez böyle bir malzeme ile çalış-
malarına rahmen çok başarılı.
Bunda Sülün Karaağaç hanımın rehberliğinin
yanısıra bayanların azimlerinin de rolü büyük.
Datça Kaymakamı Mustafa Kaya ve Belediye
başkanı Şener Tokcan bütün etkinliklerde olduğu
gibi oradaydılar.Eser sahiplerini onurlandırdılar,
bundan sonraki çalışmalar için destek verdiler.
Sergi alanında gördüğüm Hızırşah'lıların birlik,
beraberlik içindeki tavırları için kendilerini
kutluyor,çalışmalarının devamını diliyorum.

4.Datça Ustaya Saygı Sinema Günleri 27 Haziran-4 Temmuz

2009-06-27T14:46:00.000-07:00

4. Datça Ustaya Saygı Sinema Günlerinin bu
yılki ustası Şener Şen'di.Anfi tiyatroda
9 da başlayan sohbet programıyla Sinema
Günleri başladı.Her akşam(7 gün) bir Şener
Şen filmi izlenilecek.Sohbet programında
izleyicilerin sorularını Şener Şen ve arkadaş-
ları cevapladılar,samimi,hoş bir gece yaşandı.
Geceye Şener Şen'in yanı sıra Gani Müjde,
Menderes Samancılar,Olgun Şimşek katıldılar.
Sohbet esnasında kaydettiğim video görüntüle-
rini yarından itibaren yükleyeceğim.

Ustaya Saygı-Şener Şen

2009-06-27T14:41:00.000-07:00

2009-06-27T14:36:00.000-07:00

Datça Belediyesindeki film afişleri sergisinden
sonra Akşam yemeği için Panorama restorana geçil-
di.Bir ara içeri girerek bu hoş pozu yakaladım.

4.Datça Ustaya Saygı Sinema Günleri

2009-06-27T14:20:00.000-07:00

Gani Müjde ve eşi Film afişleri sergisinde
bu pozu verdi.

Stratonıkeia'nın öyküsü

2009-06-23T13:59:00.000-07:00

Muğla'nın Yatağan ilçesi sınırları içinde yer
alan Stratonikeia'nın ismi Kraliçe Stratonike'
den geliyor.M.Ö 3. yy da Büyük İskender'in komu-
tanlarından,daha sonra Suriye Kralı olan Seleukos
yörenin güzellerinden Stratonike ile evlenir ama
oğlu ile evlendiği kadın arasında daha önce bir
aşk olduğunu bilmez.Oğlunun hastalanıp yataklara
düşmesi üzerine zamanla durumu öğrenir ve oğlu
Antiochos ile Stratonike'nin evlenmesine izin
vererek onlara hediye ettiği toprakların kralı
yapar.Antiochos kurduğu bu kente karısının
adını vererek Stratonikeia der,ve dünyanın en görkemli
mermer kenti ortaya çıkar.Tanrı olarak ay tanrıçası
Hekate'ye önem vermeleri de ilginçtir.Hekate Anadolu
kökenli Anaerkil bir gelenekten gelen bir tanrıdır.
Yunan tanrıları arasında adı pek geçmez,karya'lıların
saygı gösterdiği bir tanrıçadır.Her yıl adına tören-
ler yapılır,günümüzde de Bu törenleri andıran Lagina
festivali Turgut'ta heryıl yapılıyor,yörenin kültürel
özelliklerinin tanıtıldığı festivale yabancılar da
ilgi göstermekte.Stratonikeia ile ilgili daha geniş
bilgi almak için tıklayınız.

Yatağan Stratonıkeıa ve Babalar günü

2009-06-21T12:36:00.000-07:00

Bugünün Babalar günü olduğunu unutmuşum,
sabah İzmir'den eşim arayınca öğrendim.
Geç de olsa Babaların gününü kutlarım.
Eşimle konuştuktan sonra ben de İzmir'e
doğru yola çıktım.Bir kaç gün önce bir
konuyu araştırırken Yatağan'da "Lagina"
ve Stratonıkıa (yazması da Zor)antik kent-
leri ile lgili bilgilere ulaştım,tariflere
göre de elimle koymuş gibi buldum,bu babalar
günü bu yönden ilginç ve güzel geçti.
Yatağandan 8-10 km sonra b antik yerlere
varılıyor,bir gün arabanızın dümenini oraya
kırın ve bu eşsiz yerleri görün,şimdiye
dek ne adlarını duydum ne de onlarla ilgili
bir resim gördüm,ülkemzde daha böyle bilmediğimiz
ne yerler var kimbilir.Elime geçen bilgiye
göre iki büyük aşkın yaşandığı bir kent imiş.
Bunları da sonra anlatayım,konu neo klasik
ressamların da bayağı ilgisini çekmiş.Kentin
girişine konan büyük bir tabelada"ölmüne aşkın
ve gladyötörerin kentine hoş geldiniz"yazıyor.
Biraz sonra kentin girişine gelince şaşırdım,
tarihi bir Türk köyüne gelmiştim.Tarihi bir cami
ve eski evler,ağaçların arasında çok güzel
görünüyorardı,asırlık çınar ağaçları eski izleri
yansıtıyor.Fotoğraf çekmeyi sevenler için bulun-
maz bir yer.

Stratonıkeıa-Eskihisar köyü

2009-06-21T12:29:00.000-07:00

Bu antik kenti gezmek için bir gün bile az,
geniş bir alana yayılmış,tarihi Türk yapıları
ile antik yapılar iç içe.Burada dikkatimi çeken
antik yapılarda kullanılan devasa taşlar,tonlarca
ağırlıkta bütün olarak üst üste nasıl konulduğuna
şaşırıyorsunuz.Antik tiyatroya gitmek için tarla
ve bahçelerden geçtim,yaşayan bir kaç aile varmış.
Tiyatro da şimdiye dek gördüğüm en dik tiyatro idi,
herhalde zeminin dikliğindendir.

Ağa'nın evi

2009-06-21T12:15:00.000-07:00

Tam bu yapının önündeyken görevli kişi
geldi,burası ücretli deyince müze kartımı
gösterdim,burası nedir deyince Ağa evi
dedi,daha önce burası ile ilgili bir bilgim
olmadığı için bir şey diyemiyorum,yeni bir
araştırma konusu benim için .

Yatağan Stratonıkeıa-Eskihisar köyü

2009-06-21T12:06:00.000-07:00

Yatağan Stratonıkıa antik kentine geldiğimde
tarihi bir Türk köyü ile karşılaştım,evler
boş,eski mimari tarzında kaderine terkedilmiş
vaziyette duruyor.Bu ören yerlerini gezerken
insanın içini sızlatıyor,500 yıllık yapılar
ve binlerce yıllık antik kent iç içe böyle
br şey nerede var,hepsi tarih olmuş ,hayalet
bir yerleşim alanı.Daha sonra köyle ilgili
yaptığım araştırmada termik santralin etkisiyle
insanların bu köyü terkettiğini okudum,tabii
bu tarihi eserlere ve doğaya da zararları inanıla-
cak gibi değil.

Yatağan Lagina

2009-06-21T11:29:00.000-07:00

Yatağan'a girdikten sonra Yatağan Termik
Santralinden sağa dönüp 8 km kadar gidiyorsunuz.
Yazıda Turgut-Lagina yazar.Hekate tapınağı ve
daha başka tapınakların kalıntıları var.Kalan
mimari elemanlardan yapıların ne kadar görkemli
olduğu belli oluyor.Burası Stratonıkeıa antik
kentinin kutsal alanı oluyor anladığım kadarıyla.
Açıklayıcı tabelada Stratonıkeıa'dan çıkan kutsal
yolun Hekate kutsal alanına ulaştığı belirtiliyor.
Datça'ya döndüğümde resimleri ve izlenimlerimi
"gezdiğim antik kentler"bloğuma koyacağım.Gezdiğim
antik kentlerle ilgili izlenim ve fotoğrafları bu
bloğumda depoluyorum,arşiv gibi oluyor benim için.

Hekate Ay Tanrıçası

2009-06-21T11:20:00.000-07:00

Lagina'nın en büyük özelliği Hekate Ay
Tanrıçasının gösterişli tapınağı.Daha önce
Hekate için yazı yazmıştım,antik alandaki
tabelaya göre karanlık yanları hakkında bilgim
yokmuş.Tıklayarak yazıyı büyütebilirsiniz.

Yatağan Lagina

2009-06-21T11:08:00.000-07:00

Antik kentte bir kaç tapınak vardı,temelleri
ve onlardan kalan elmanların bir kısmı duru-
yordu.Ortalıklarda kimsecikler yoktu,bekçi de
Pazar günü herhalde izinli,sonra ailecek bir
grup geldi.Burada bir deprem yaşanıldığını
sanıyorum;kalıntılar o günkü yer hareketine
göre öylece kalmışlar,şimdiye dek böyle bir
şeye ilk kez rastladım.

4.DATÇA WİNDSURF MÜSABAKALARI 2009

2009-06-19T13:32:00.000-07:00

Windsurf Türkiye Şampiyonası 1.ayak yarışları
4.defadır Datça'da yapılıyor.Datça Belediyesi
ve Türkiye Yelken Federasyonu'nun işbirliği ile
yapılan yarışlar Bugün öğleden sonra
rüzgarın çıkması ile Surf Campingte start aldı.
Bolca fotoğraf ve video çektim bunları ilerleyen
günlerde sayfalarımda yayınlayacağım.Her şey
çok güzeldi,bu sporun güzelliğinden olsa gerek
sporcular da rahat ve dostça davranıyorlar.
Renk renk sörf yelkenleri denizde uçuşan kelebek-
ler gibiydi.Datça rüzgar sörfü açısından dünyada
sayılı bir yer gelecekte bu alanda da hakettiği
yeri alacaktır.

Datça'lı küçük sörfçü

2009-06-19T13:24:00.000-07:00

Sörf yapanların içinde küçük bir sörfçü
dikkati çekiyordu,Datça'lı 9 yaşında,gele-
ceğin sörfçülerinden.Babası Güray'da yarış-
malara katılıyor.Mehmet bey röportaj yaparken
bu ilginç görüntüyü kaçırmadım,o kadar çok
güzel fotoğraf ve video var ki nasıl yayılaya-
cağım bakalım?

2009-06-19T13:21:00.000-07:00

Belediye başkanımız Şener Tokcan da oradaydı.
Geçen yıl olduğu gibi organizasyon çok iyiydi,
Belediye olarak her şey düşünülmüştü.

Kaprissiz güzel

2009-06-19T13:14:00.000-07:00

Çağla kimseyi kırmadı pozlar verdi,röportajlar
yaptı biz de bolca fotoğrafını çektik.

Çağla Kubat

2009-06-19T13:10:00.000-07:00

Çağla Kubat yine basın mensuplarının ve
fotoğrafçıların ilgi odağıydı.Rüzgar sörfü
dendiğinde onun adının hemen akla gelmesi
belki de bir çok genç kızımızın bu spora
başlamasına vesile olmuştur diye düşünüyorum.

Lena Erdil bu yıl da favori

2009-06-19T13:04:00.000-07:00

Bu yıl yarışmalara ilgi daha fazla,bayan
yarışmacıların da fazlalığı dikkatimi çekti.
Fotoğrafını çektiğim Lena'da iddalı yarışmacı-
lardan geçen yıl 2.olmuştu,bu yıl birinci
olacağım dedi bana poz verirken,ben de hadi
bakalım uğurlu geleceğim sana demiştim bugün
gazetede okudum o gün birinciolmuş,tebrikler lena.

2009-06-19T13:01:00.000-07:00

Yarışmalar kıyıdan biraz açıkta yapıldığı
için pek bir şey anlaşılmıyor.Benim için
değişik enstanteneler yakalamak açısından
bu etkinlikler ilgimi çekiyor.Fotoğraf çekmek
özgürce,kısıtlama olmadan yapılabildiği için
basın mensupları ve fotoğrafçılar rahatça
çalışabiliyor.

Ilıca su değirmeni açıldı

2009-06-19T12:49:00.000-07:00

Bugün dün belirttiğim gibi ılıca su değirmeni
Kaymakamımızın,Belediye başkanımızın,Dernek
yönetici ve üyelerinin,kalabalık bir toplulu-
ğun katılımı ile açıldı..Konuşmaların ardından
değirmenin bölümlerinin gezilmesine geçildi.
Bu arada su değirmeni de çalıştırılarak un elde
edildi,Ergin usta eserinin başında gururla duruyor-
du.

Datça Ilıca Su Değirmeni açılışı

2009-06-18T12:21:00.000-07:00

Datça'mızda etkinlikler hız almaya başladı,
yarın 17.30 da Aslına uygun restore edilerek,
o günün şartlarına göre donatılan Ilıca su
Değirmeninin açılışı var.Yapının ön yüzü Taşlık
plajına,arka yüzü Ilıca su gölüne bakıyor.Sol
tarafında,hemen bitişiğinde Belediye parkı yer
alıyor.

Yıllar önce un elde edebilmek için Datça'mızda
su ve yel değirmenlerinden yararlanılmış.Rüzgarın
olmadığı zamanlarda Su değirmenlerine koşulmuş.
Uzun yollardan gelinerek günlerce beklemeler.Tabii
burada yaşanan öyküler de ayrı bir anı.Rahmetli
Nihat Ağbi bu öykülerin,yaşananların peşinden koş-
turarak bazılarını gün ışığına çıkardı.Ilıca su
değirmen evine her gelişimizde burada yaşayanları
görmüş gibi anlatırdı,bizim bir kulağımızdan girdi
diğerinden çıktı,zamanı gelince sorarım diyordum.
Bu metruk binanın bu hale gelmesinde,ve böyle bir
amaca hizmet etmesinde payı olan herkese teşekkürler.
Bu arada Datça Yerel Tarih Derneğindeki arkadaşları
ayrıca kutluyorum,azimle,kararlılıkla bu projeyi
yaşama geçirdiler,yarınki açılışta ne kadar övünseler
azdır.

Uzun sabırlı bir çaba

2009-06-18T12:14:00.000-07:00

Ilıca su değirmeni metruk bir bina halindeyken
Datça Belediyesi tarafından restore edilerek
5 yıllığına Datça Yerel Tarih Derneği hizmetine
verildi.Ustaların sabırlı çalışmaları,Derneğin
azimli çalışmaları sonucu bugünkü haline geldi.

Ilıca su değirmen evi restorasyon çalışması

2009-06-18T12:06:00.000-07:00

Ilıca su değirmen evinin restorasyonunda o günün
mimari elemanlarına büyük ölçüde sadık kalındı.
Bu arada Datça'daki bu tarihi yapıların tekrar
hayata döndürülmesinde emeği ve bilgisi ile
Ergin ustanın önemi çok büyük,değirmenin çalışma-
sını da Ergin ustaya borçluyuz.Teşekkürler Ergin
usta.

Ilıca Su Geleneksel Datça Evi

2009-06-18T11:53:00.000-07:00

Ilıca su değirmen evi değirmen kısmından ayrı iki
kattan oluşuyor.Alt katta Datça'nın değişik zaman-
larda çekilmiş fotoğrafları ve Datça Yerel Tarih
Derneği ile ilgili panolar bulunuyor.Üst kat fotoğ-
raflarda görüldüğü gibi Geleneksel bir Datça evi
olarak düzenlendi.

Ilıca su değirmeni

2009-06-18T11:39:00.000-07:00

Değirmen kısmında unu öğütecek aygıtlar ve o
zamanlarda değirmende kullanılan eşyalar sergi-
leniyor.Değirmen kısmı zaman zaman çalıştırılacak.
Zaman zaman çünkü çalışabilmesi için ılıca göldeki
diğer kapakların kapatılarak suyun bir miktar yük-
selmesi gerekiyor.

Haziranın ilk haftası Datça

2009-06-05T13:34:00.000-07:00

Bu hafta Datça'mızda misafirlerim vardı.Ve ben de
bir bahaneyle bir turist gözüyle Datça'mızın bir
çok yerini onlarla gezmek fırsatı buldum,yeni görün-
tüler ve konular yakaladım.Haziran'ın bu ilk haftası
sakinlik açısından iyi bir zaman,özellikle başbaşa
kalmak,etrafı doyasıya incelemek isteyen çiftler ve
kişiler açısından.Deniz de kalabalık olmadığı için
çok temiz oluyor.Özellikle uzak koylarda kimseler
yoktu,sanki özel bir havuzda gibi parıldayan sularda
yüzüldü..Bu güzellikleri,eşsiz yerleri
korumak hepimizin görevi.Sanki buraları ilk kez
gören biri gibiydim,misafirlerimle ben de heyacanlandım.

Eski Datça Mahallesi

2009-06-05T13:29:00.000-07:00

Eski Datça mahallesini gezerken de misafirlerimiz
etrafı ilgiyle seyrettiler.Sokaklar pırıl
pırıl,çiçekler, yeşillikler ,halı dokuyan insanlar,
sanat evleri ile Datça Mahallesi gezenleri kendine
hayran bırakıyor.Misafirlerimiz buradan çok
hoş izlenimlerle ayrıldılar.

KNİDOS

2009-06-05T13:19:00.000-07:00

Knidos gezimizde bizden başka antik şehri
gezen bir kaç kişi vardı,orada da hoş vakit
geçirdik,o gün hava biraz bulutluydu onu
değerlendirdik,öğleden sonra güneş çıkınca
biz de Knidos'tan ayrılmıştık.Oradan "Bağlar özü"
denilen koya uğradık,amaç yanımızda getirdiğimiz
yiyeceklerle öğlen yemeğimizi yemekti.Orada piknik
masaları var,baharda Datça hurmalarından bahsetmiştim.
Ama her taraf poşet ve yiyecek artıklarıyla dolmuş.
Bizim insanlarımız niye böyle,çok mu zor artıkları
torbalara koyup bir çöp tenekesine atmak,çoğu
arabalarıyla geliyorlar ve yediklerinden arta kalan
herşeyi bırakıp gidiyorlar.Çok üzüldüm bu cennet gibi
yer çöplüğe dönmüş.

2009-06-05T13:10:00.000-07:00

Gezdiğimiz her yerde Datça sanki ilk
kez görüyormuşum gibi beni de heyacanlandırdı.
Ne kadar fotoğrafını çeksem yine de değişik
ışık ve görüntülerle karşıma çıkıyor.Misafirle-
rim de bu görüntüleri hayranlıkla seyrettiler.

Datça-Gereme

2009-06-05T12:58:00.000-07:00

Bugün de Gereme'ye gittik,Harıplık denen
bölgeye.Yarımada'nın Ege kıyısında çam ağaçları
ve masmavi deniziyle inanılmaz güzellikte bir yer.
Bugünkü havanın da etkisiyle pırıl pırıl bir
denizde yüzüldü,çam ağaçlarının rüzgarla gelen
kokusu ciğerlere çekildi,kendimi ıssız bir adada
gibi hissettim.Bu bir haftalık gezilerimizde
Haziran ayının sessiz ve sakin ortamından oldukça
yararlandık.Yanınızda çok sevdiğiniz insanlar da
olunca bu güzellikleri yaşamanın tadı daha bir başka.
O anlardan çaldığım bir çok video ve fotoğraf beni
teselli ettiği gibi hüzünlendirdi de...

Burada da piknik yapanların bıraktıkları çöpler
üzücüydü.

Datça Şiir ve Türkü Gecesi

2009-06-02T00:30:00.000-07:00

Dün akşam Bülent Ecevit Kültür merkezinde
Kazım Yılmaz İlköğretim okulu öğrencilerinin
sunduğu şiir gecesi yapıldı.Öğretmenleri
Demet İşcan'ın önderliğinde öğrencilerimiz
izleyenlere hoş bir gece yaşattılar.Videoları
fırsat buldukça yükleyeceğim.

Çine yolunda mola

2009-05-31T11:14:00.000-07:00

İzmir'e giderken daha önceki yazılarımda değindiğim
Çine yolunda mola verdim.Mayıs'ın ilk günleri olduğu
için hala her yer çiçeklerle kaplıydı.Aralarında
Karabaş otunun değişik bir türünü gördüm renkleri
ve biçimi farklılıklar gösteriyor.Datça'da mevsimi
geldiğinde bu bitkilerden toplayıp kurutuyorum bu
türüyle ilk kez karşılaştım.Bu arada vadilerde
bülbül'ler şarkılarını söylerken manzarayı seyretmek
çok hoştu.

Datça 'da Güneşin batışı

2009-05-31T10:58:00.000-07:00

Yirmi günü geçkin Datça'dan uzak kaldım,
dönüş yolculuğumda acele etmemek için hep kendime
telkinde bulundum ,içimdeki coşku bir an önce
Datça'ya ulaşmam için beni zorluyordu.
İzmir'de Buca'da kalıyorum,Datça'nın rüzgarını
bir an için unutuyorum oralarda, bulunduğum
yer rüzgar almıyor.Datça'ya gelir gelmez bizim
meşhur rüzgarımız karşıladı beni.
Tam Datça'nın meşhur virajlarından geçiyordum
batmakta olan güneşin görüntüsü altın bir tepsi
gibi Gökova'nın öbür ucunda kendini göstermez mi?
Hemen arabadan inip bagajı açtım fotoğraf makinamı
çıkarıncaya kadar güneşin yarısı dağların arkasında
kaybolmuştu bile,ama yarısının görüntüsü de yetti.
Bir çok yerde denir işte"güneşin batışını burada
izlemek apayrıdır"falan diye ya Datça'da da yazları
güneş batarken çok güzel görüntüler oluşturuyor.

İzmir-Güzelbahçe

2009-05-12T06:17:00.000-07:00

Cumartesi günü bloglarımız yoluyla tanıştığım
arkadaşım Mehmet beyle buluştum.Doğma büyüme
Güzelbahçeli.Ben Güzelbahçe'ye bir çok kez gittim
ama Güzelbahçe deyince kıyı şeridiyle sınırlı
bir yer sanıyordum,oysa asıl Güzelbahçe kıyıdan
uzaklaştıkça kendini gösteriyor.Buca'ya yarım
saat,otobandan Narlıdere kavşağından ayrılıyorum.
Güzelbahçe girişinde Mehmet bey yolun kenarında
beni bekliyordu,fotoğrafarından sanki yıllardır
tanıdığım birisi gibi tam önünde durdum,arabaya
binip Güzelbahçe içinde bir parka gittik,içerlere
doğru arazi yükseliyor,her tarafı görebiliyorsunuz.
Birbirimizden bahsettik,güzel bir tanışma oldu,
Mehmet bey Güzelbahçe'deki doğal güzellikleri
göstermek için sabırsızlanıyordu,tepelere doğru
yol aldık,eski Datça yolu gibi dar bir yol.
Virajlarla,rampa çıktık,bir tepede durduğumda
aşağıda ve uzaklarda bir kaç köy görünüyordu,
Mehmet bey isimlerini söyledi ama tabii aklımda
kalmadı.Datça gibi doğa buralarda hala güzelliğini
koruyabilmiş.Meşe ağaçlarının yanında Mehmet
arkadaşımın fotoğrafını çektim,hoşgörüsüne
sığınarak yayınlıyorum.

2009-05-12T06:12:00.000-07:00

Sohbet ettiğimiz parkın önündeki ağacı Daha
önce bahsttiğim Leylaklara benzettim ,yanına
giderek fotoğrafını çektim.

Dağ çileği

2009-05-12T06:06:00.000-07:00

Dağ çileği Datça'da da var ama ben rastlaya-
madım kimi sandal ağacı fotoğraflarına bakarak
dağ çileği falan dedi,Güzalbehçe tepelerine
çıkarken Mehmet bey arabayı durdurarak dağ çiek-
lerini gösterdi.Sandal ağacı ile akraba olabilir
ama bayağı farklılıklar var.Bütün yamaçlar bularla
kaplıydı.

2009-05-12T06:03:00.000-07:00

Kuşlar çeşmesinden vadinin ve Güzelbahçe
sahilinin görünüşü.

İzmir Güzelbahçe-Kuşlar çeşmesi

2009-05-12T05:47:00.000-07:00

Mehmet beyin Kuşlar Çeşmesi dediği çeşme
devamlı gürül gürül akmakta,içimi de
güzel,soğuk bir suyu var.Çeşme Kıyı kesimi
de dahil her yeri gören bir tepe üzerinde.
Derin bir vadi kıyıya kadar iniyor,vadide çınar
ağaçlarının açık yeşil tonları çevresindeki
yeşillerden ayrılıyor.
Nereye gitsek bülbüllerin şakımasını duyuyorsunuz.
Kuşların bu kadar öttüğü bir yer görmedim.Arabada
giderken bile seslerini duyuyorsunuz.Kuşlar çeşmesi
diye boşuna dememişler.Çeşmenin üstündeki yoldan
bakınca meşhur Çatalkayayı görüyorsunuz.

2009-05-12T05:30:00.000-07:00

Kuşlar çeşmesinden sonra Mehmet bey'in Anne ve
Babasını ziyaret ettik.Çocukluğunun geçtiği ma-
halleye geldiğimizde bir kaç bayan yerel giysi-
leriyle sohbet ediyorlardı,kıyafetler nazilli,
Denizli taraflarında köylerde gördüğümüzkıyafet-
lere benziyordu,evler de kerpiçti,bayağı şaşırdım.
İzmirin içinde bir anadolu köyüyle karşılaşmıştım.
Benim gençliğimin geçtiği ev de kerpiçti,o yönden
ilgimi çekti.Genelde Ege sahillerinde eski evler
taş oluyor.Daha sonra Mehmet Beylerin düzlükteki
narenciye bahçelerine gittik,ağacından erik yemek
hoş oldu.Oradan pazara uğradık biraz alışveriş
yaptıktan sonra bir daha buluşmak dileğiyle ayrıldık.
Yeni bir insanla tanışmak,hemen dibimizde bakir bir
doğayla karşılaşmak ,hoş bir zamanı ekledim anı def-
terime.

Anneler günü

2009-05-09T14:49:00.000-07:00

Bu Anneler gününde Datça'dan uzaktayım,Datça
mızda bir çok etkinlik var Annelerimiz için.
Orada olup onlarla bu güzellikleri paylaşmak
isterdim.Annemin,Eşimin ve tüm Annelerimizin
anneler gününü kutluyorum.

İlk tanıdığımız koku onun kokusu,ilk tensel
teması da onunla yaşarız,ilk gülümsediğimiz
insan,ilk rüyalarımızda gördüğümüz,anne dedi-
ğimizde içimize bir sıcaklık yayan sevgi...

Anneler,fedakar canlılar;doğada annelerin
yavrularına duyduğu bu sevgi olmasaydı,bu
koruma,ilgi olmasaydı bir çok canlının bugüne
dek neslini devam ettirebilmesi mümkün olmazdı.
En küçük bir canımızın yanmasında anne diye
seslenmemizin nedeni budur;onlar her zaman
yanımızdadır.Tüm doğada anneler saygı duyulacak
canlılardır.
Tarihin ve yaşamın belirli zamanlarında onlara
kıyanlar,acı verenler anne sevgisini çeşitli
nedenlerle alamamış kişilerdir.Onlar sevgiye
düşman olmuşlardır.

Diğer bir yönden annelerin verdiği eğitim,terbiye
o çocuğun geleceğinde önemli bir etkendir.
Burada bütün yükü annelere atmak değil niyetim,
çocuğun yetişmesinde anne ve babaların sorumluluğu
ortaktır ama annenin önemi bambaşkadır.
Kültürlü ,eğitimli annelerin varlığı sağlıklı
toplumlar oluşturmada büyük bir güvencedir.
Kızlarımızın okutulması,iyi bir eğitim alması
bu yüzden büyük önem taşımaktadır.

Akdeniz'den Ege'ye

2009-05-03T11:24:00.000-07:00

Masal gibi ,Akdeniz'den çıkıyorsunuz bir 10 km
yürüdükten sonra Ege'desiniz.Bu Datça yarımadasının
başka yerlerde olmayan bir özelliği.Akdeniz'den
Ege'ye yürüyüşünün bu yıl onuncusu düzenlendi,
Datça Çevre Derneğinin,Datça Kaymakamlığının,
Datça Belediyesinin katkılarıyla yaşama geçirilen
bu yürüyüşte bol oksijenli bir spor yaparken
Datça doğasının en güzel yerlerinden geçerek
baharın güzelliklerine de tanık oluyorsunuz.
Akdenizde Cumhuriyet Meydanı yanından suların
doldurulması ile başlayan yürüyüş bir müddet
deniz kenarından başladıktan sonra Kızlan köyü'ne
ait arazilerden geçiyorsunuz,toprak fakat düzgün
bir yol,sağınız solunuz badem,zeytin ağaçları,
bazı ekili tarlalar da var.Çiçekler yol kenarında
devamlı görülüyor.Sonra değirmenlere geliniyor,
burada 6-7 tane yel değirmeni var,bir tanesi
restore edildi,diğerleri biraz bakımsız ama yine
de tabiatın içinde çok güzel görünüyorlar.Oradan
bir müddet daha toprak bir yoldan gidince Kızlan
köyüne geliyorsunuz.Köyün içinden geçip başka bir
toprak yola giriyorsunuz,burada tarlalar bitiyor,
ormanlık bir alan çam ağaçlarının kokusu içinde
yürüyüş devam ediyor.Bu yıl manzaranın içinde
rüzgar santrallerinin dönen kanatları var,kızlan
tepeleri bunlarla kaplı.Cumhuriyet meydanından
Ege'de Gereme denen mevki arası 10km testilere
boşaltılan sular burada törenle boşaltılıyor.
Videoları web sayfama yüklerken bu satırları yazı-
yorum.Oradan piknik alanına gitmek için bir 4 km
daha gidiliyor,geçen yıl bu mesafeyi de yürüyerek
gitmiştim,bu yıl çok yoruldum o kısmı bir traktörün
üzerinde tamamladım.
Yürüyüşde organizasyon mükemmel,her şey en ince
ayrıntısına kadar düşünülüyor,geçen yıl
arabalar çok toz yapmıştı bu yıl onun da önlemini
almışlar çok güzel bir yürüyüş oldu,Kaymakamımıza,
Belediye Başkanımıza ayrıca, teşekkürler.
Yorulanlar için en arkadan tenteli bir dolmuş
traktör geliyor,bu yıl ben onun yanında yürüdüm.
Fotoğraf,video çekeyim derken hep arkalara düştüm.
Bir ambülans her zaman hazır,önemli noktalarda
polis ve jandarma hazır bekliyor.Piknik alanında
çok büyük bir kalabalık hazır oluyor,çoğu ağaçla-
rın altında yerlerini kapmışlar,yemeklerini hazırlı-
yorlar,çaylarını içiyorlar.Biz de köylü kadınların
yaptığı hamur işlerinden yedik,bazı yerlerde köfte
ekmek,her türlü ihtiyaç karşılanıyor.Çuval yarışma-
ları falan başlamıştı Datça'ya dönmek zorunda kaldım.
Bayağı yorulmuşum,yarın da Datça Resim şenliği var.
Fotoğrafları "adım adım Datça" bloğuna yükleyeceğim,
biraz zaman alabilir.
Her zaman yazdığım gibi Datça değişik turizm imkanla-
rına sahip bir yer,doğa yürüyüşleri,uygun bisiklet
parkurları,rüzgar sörfü gibi sportif faaliyetlerin
merkezi olabilecek bir yer.Bu etkinliklerin amacı
da Datça'nın bu özelliklerini tanıtmak.

2009-05-01T14:29:00.000-07:00

Bu da benim bahçemdeki tomurcuk gül.

Güller ve Leylaklar

2009-05-01T13:45:00.000-07:00

Başlık yeşilçam filmi gibi oldu,olsun o filmleri
özlüyoruz zaman zaman.O zamanları özlediğim gibi,
İnsanların daha yapmacıksız,içten olduğu.Bugün
1 Mayıs Datça'da da sakin bir şekilde kutlandı,
işçi çocuğu olarak emeğin ne denli kutsal olduğu-
nun bilincindeyim.Emeğiyle,alın teriyle ailesini
geçindiren herkese selamlar,saygılar,sayfama
şimdi koyacağım Leylak ve gülü onlara hediye ediyo-
rum.
Neyse Güllerden başlayayım,evimin bahçesindeki
pembe gül tomurcuk vermiş,fotoğrafını çekmiştim ki,
bir arkadaşımla karşılaştım,"hadi gel sana çay
ısmarlayayım "deyince yol üstünde küçük bir çay
ocağına gittik,bu gibi yerlerde çay daha iyi olu-
yor.Laf lafı açtı benim çiçek fotoğrafları falan
çektiğimi biliyor ya "benim güllerden bahsettim mi
sana"dedi,ve güllerini anlatmaya başladı,biraz sonra
da "hadi gel güllerime bakalım"deyince arkadaşımın
motoruyla evine gittik.Gülleri aklına gelince çok
heyacanlandı,kıramadım.Rengarenk güller,kimilerinin
artık zamanı geçmek üzere,kimileri tomurcuk.Bir kaç
fotoğraf çektim ama benim daha çok doğadaki çiçek-
ler ilgimi çekiyor.Tabii bahçesinde bu çeşit çiçekler
dikip bakanlar için çok hoş bir uğraş,onların arasın-
da dolaşmak ,güzelliklerini seyretmek dinlendirici
bir olay.Kısacası bu aylarda güller bahçelerde
bir kartpostaldan çıkmış gibi durmakta.
Leylaklara gelince öğretmen evinin hemen önünde
salkım şeklinde morumsu çiçekleri olan 3-4 ağaç
var,ağaç diyorum ağaç olmuşlar.Denizde duran bir
yatın fotoğrafını çekiyordum,dikkatimi çekti,çok
hoş görünüşlerinin yanında bayağı kokulular.Geçmişte
misafirlik günlerinden çağrışım yaptı bu dedim
Leylak kokusuna benziyor,arkadaşlardan bazıları
evet bunlar Leylak dediler,onlara dayanarak ben de
Leylak diyorum.Ağır kokulu kolonyalar bana dokunur;
polen allerjisi var ama son yıllarda biraz azaldı,
gidip leylakların çiçeklerini kokladım fazla etkisi
olmadı.İlginç olan bu çiçekler benim gibi diğer arka-
daşlarımın da da dikkatini çekmemiş,fotoğraf çekmeye
meraklı olduğumdan bu yana daha önce göremediğim
ne ayrıntılar varmış meğer.Bakmışız ama görememişiz,
neyse zararın neresinden dönsen kazançtır derler ya!

3 Mayıs Pazar günü Akdenizden Egeye etkinliği var,
bir terslik olmazsa katılacağım.Akdeniz'den testile-
re doldurulan sular Ege'nin sularına bırakılacak.
12 km ye yakın bir yürüyüş,beni korkutan yürümek
değil de toz.Biz yürürken onlarca araba yanımızdan
hızla geçiyor,toz duman yürüyenler cezalandırıyor.
Onlar da Ege tarafındaki Gereme denilen yerde piknik
yapacaklar ya ne yaparsın ilginç insanlarız işte...

Datça-Eski Datça Mahallesi

2009-04-26T12:27:00.000-07:00

Geçen gün bir çok gezimde bana arkadaşlık eden
Tuğrul hocamın yanına uğradım.Kendisi Eski Datça
mahallesinde oturuyor,hadi şöyle biraz dolaşalım
deyince kırmadı,Datça Mahalesinde kısa bir tur
atmamıza rahmen Geçtiğim yerleri kamera ile
görüntüledim, bolca fotoğraf çektim .Buraya
fotoğraf çekmek için geçen yılda gelmiştim ve o
fotoğraflar web albümlerimde yayınlanıyor,bu kez
daha değişik yerlerden geçtiğimiz gibi çok uygun
bir ışık vardı hoş fotoğraflar çektim.İnsan yeni
bir şeyler görmek istedimi bir çok kez de gelse
daha önce dikkatinden kaçan bir şeyler mutlaka
bulunuyor.Bu arada sizlere biraz Eski Datça Mahalle-
sinden bahsetmek istiyorum.Datça'da yaşayanların
bildiği konular ama bu bilgileri Datça dışında
yaşayan,bloğumu takip edenler için veriyorum.
Datça'da yaşayanların da öğreneceği yeni bir şeyler
mutlaka olur.İlk adı Dadya olan Eski Datça
mahallesi Datçanın mahallelerin den,merkeze 2 km
falan mesafede.Onu özel kılan özelliklerinden
birisi doğal ve mimari dokusunun bozulmamış olması.
Bahçeli taş evlerinin her biri ayrı bir güzellikte.
Genellikle 1. sit alanı,her yere istediğiniz gibi
yapı yapamıyorsunuz.Anıtlar kurulundan,müzeler genel
müdürlüğünden izin almak gerekiyormuş.Yeni gibi
görülen taş evlerin bir çoğu eski taş evlerin
tadilatı sonucu ortaya çıkan yapılar.Yeni yapılan
yapılar da eski dokuya uygun yapılmışlar.
Tabii tadilat olsun,yeni yapı olsun bütün yapılar-
da Datça belediyesi de dahil olmak üzere bir çok
kurumun titiz bir incelemesi olduğunu duyuyorum.
Bu kanunların ve uygulanan sıkı denetimin dışında
buraya yerleşen kişilerin doğaya önem veren
kişiler olmasının da rolü büyük.Yerli halkın dışında
yerleşenlerin içinde bir çok sanatçı da var,bunlar-
dan en tanınanı şair Can Yücel,kısa bir zaman önce
kaybettiğimiz Nihat Akkaraca da buralarda büyümüş ve
Datça Mahallesinin bu duruma gelmesinde emeği çok
geçen kişilerden.Diğer bir yerleşenler Dış ülkeler-
den gelen yabancılar,onlar da sokaklarında araba
seslerinin duyulmadığı,yemyeşil badem ağaçlarıyla
çevrili Akdeniz mimarisin serinliğini veren taş
evlerin büyüsüne kapılmışlar.Dar sokaklarda taş
döşeli yollardan yürürken,peyzaj mimarisinin bir
sergisine tanık oluyorsunuz.Bu mahalle bu sebeple
de bir çok öğrencimizin ödev konusu.
Ben bu mahalleyi gezerken büyük bir hayranlıkla
etrafı seyretmemin dışında bir hüzün duyuyorum.
Neden bu şirin ilçenin bir çok yeri bu şekilde
değil,sade yapılar,bahçeli evler neden terkedi-
lip de bugün bir çok yerde gördüğümüz o çirkin
beton yığınları tercih edilmiş anlayabilmiş deği-
lim.
Datça Mahallesinde yerli ,yabancı turistleri her
zaman görmek mümkün.Çoğu kez turlarla gelip reh-
berler eşliğinde geziyorlar.Yine birbirinden hoş
mekanlarda yemek yiyip konaklayabilirsiniz.Bu
arada Mehtap kafeye uğradık,geçen yıl burada
ipek böceğinden iplik elde edilmesini videoya
almıştım.Bu yıl tekrar daha bilinçli olarak çekmek
istiyorum,inşallah o zamanı yakalarım,ipek böcek-
leri yumurtadan daha yeni çıkmışlar zamanı varmış.

Bu gezimin videolarını iki video olarak web sayfama
yüklüyorum(şartlar kısıtlı olduğu için.)Fotoğrafları
da yarından itibaren"Adım adım Datça"bloğuma yüklerim.

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı

2009-04-23T09:34:00.000-07:00

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı
Cumhuriyet alanında yapılan törenlerin ardın-
dan Datça anfi tiyatroda İlköğretim Okullarının
gösterileri ile kutlandı.Günün anlam ve önemini
hepimiz biliyoruz,işin içine çocuklar girer de
orada coşku,neşe olmaz mı?Anfi tiyatroyu hınca
hınç dolduran çocukları izlemek bile ayrı bir
keyif.Onların güzel bakışlarını,coşkularını
gösteren video ve fotoğraflarını web sayfama
yüklüyorum.Tüm çocuklarımıza sağlıklı,mutlu,
nice 23 Nisan'lar dileğiyle....

Datça-Hızırşah kalesi

2009-04-20T11:18:00.000-07:00

Aşağıdaki resmi Tuğrul Hocam çekti,bir çok
yeri geziyorum benim fotoğrafım olmuyor.
Birez titretti ama olsun artık.

Datça Hızırşah Kalesi

2009-04-20T10:16:00.000-07:00

Bugün arkadaşım Tuğrul Hoca ile birlikte büyülü
bir dünyaya yolculuk yaptım.Bu satırları yazarken
hala etkisinden kurtulmuş değilim.Masal kitapların-
daki hahramanlar gibi hissettim kendimi.Zorlu
bir yolculuk oldu ama değdi,Kısık gezimde Hızırşah
Kalesinden bahsetmiştim,ogün bayağı yorulmuştuk ve
zaman ilerlemişti bir ileri zamanda bu kaleye çıkaca-
ğım diye yazmıştım,bugün oraya çıkmak nasip oldu.
Sabah Tuğrul hocamla buluşup dağın eteğine gittik.
Arabayı park ederken Hızırşahlı birisine rastladık,
biraz bilgi aldık,çünkü gelişigüzel çıkılacak bir
yer değil,köylüler "Yarık Dağ"diyor ben Nihat ağbi-
den dolayı Kral Dağı diyorum,çıkınca gördüm ki bu
dağa da bu yakışır.Neyse bayağı dik bir dağ,sandal
ağaçlarıyla,çalılarla,kayalarla zorlu bir çıkış.
Çıkmaya başlar başlamaz bunu hemen anladım,belki
binlerce yıl önce kullanılmış patika yolu kaybet-
memeye çalışıyoruz,inek dışkıları var onu takip
ediyoruz.Bize bilgi veren köylü ineklerin dağa
çıkarıldığından bahsetmişti,ilk duyduğumda bayağı
garip geldi,çıkarken zorlandıkça ineklere acıdık
durduk,ayakları yara olmuştur diye.Biraz çıkınca
muhteşem bir manzara belirmeye başladı,orkideler,
çeşit çeşit çiçekler,yeni filizler vermiş sandal
ağaçları arasında muhteşem bir yolculuk.Uzun zaman-
dır spor yapmadığımdam ben hemen şiştim,Tuğrul
hocam geyik gibi 50 m ilerimde yol alıyor.Benim
pil bitti dinleneceğim deyince mecburen o da benimle
mola verdi.Bu arada manzaranın ve etrafımdaki doğal
güzelliklerin tadını çıkarıyorum.Bol bol fotoğraf
çekiyorum.İkinci molada bir sesler yaklaştı,genç
birisi ve babası,genç"merhaba hocam dedi"askerden
yeni gelmiş okuttuğum öğrencilerden.Yolla ve dağdaki
kalıntılar hakkında bilgi verdiler,ineklerini dağın
tepesine çıkaran köylüler bunlardı.Bir tanesini
zor çıkarmışlar (omuzlarındaki kemendi göstererek)
sarnıçlar ile ilgili bilhgi aldık.Hadi hocam yolcu
yolunda gerek dedim biz de kalktık,onlar ineklerini
dağda bırakıp gidiyorlar, inekler kendi kendilerine
otluyorlar,sarnıçta su da var.
Yol bitmek bilmiyor ben enerjimi dikkatli kullanı-
yorum Tuğrul hocam yine önde.Fotoğraf falan çekerken
de biraz nefes almış oluyorum,hava da sıcak oldu.
Kalenin surlarına yaklaştık ama sarp kayalar var bu
kez.Daima yanlamasına bir yol izliyorsunuz,dimdik
çıkılmıyor.Kale duvarlarının üzerinden atlayarak
kaleye girmiş oldum,çok geniş bir alan daha önceki-
ler gibi daha küçük bir yer bekliyordum.Muhteşem bir
manzara her taraf ayaklarınızın altında,yarımadanın
üzerine uçaktan bakar gibi iki denizi de görüyorsu-
nuz,Ege ve Akdeniz.Bir çok yer uçurum,diğer yerlerde
surlar ve kulemsi kısımlar var.Kuzeyde Koca Dağ eliniz-
le dokunacak gibi yakın ve heybetli,bir yanda Karaköy,
Hızırşah,Reşadiye,İskele mah.Güneyde geçen sefer gezdi-
ğimiz kısık ve kartal vadisi,bütün yollar kuşbakışı,
uzaklarda Domuz çukuruna kadar her yer ,batıda mesudiye'
ye giden yollar,buraya bu kalenin neden yapıldığını
anlatıyor.Kalenin içinde sarnıçları aramaya başladık,
Batı kısmında dik bir uçurumun eşiğine gelince çan
sesleri duyuldu ve oraya baktığımızda Tuğrul Hocamla
şaşırdık kaldık.Önü dik kayalarla çevrili bir yamaç-
ta yüzlerce keçi otluyor,boydan hertaraf çiçek hemen
kameramı çıkarıp bu anı ölümsüzleştirdim.Bu arada
bir kayanın köşesinde ilk kez rastladığım bir çiçeği
de bulmuş olduk,fotoğraflarını görünce bana hak vere-
ceksiniz.İnekler bizi görünce biraz şaşırdı,ikisi
yatmış biri ayakta bizi takip ediyor.Biz bir kaç
adım atıncaya kadar keçiler de kaleye çıktılar,
şaşırdık tabii.Kalenin doğu tarafında sarnıçları
bulduk,sacayağı biçiminde üç sarnıç en alttakinde
su var,üstleri yıkılmış,bir tanesinin kapısı ve
kemerimsi kısmı duruyor.Bu tarafta yıkılmış yapı
enkazları var,üç tane yuvarlak fırına benzer kalın-
tılar var.Sarnıçlar bunlardan bayağı büyük,daha
önce gördüğüm sarnıç boyutlarında.Dönerken de bir
kaç yeni çiçek gördüm.Bir tanesini Tuğrul hocam
gösterdi;ulaşılmaz dik bir kaya kovuğunda vazoda
gibi sarkıyordu,morumsu bir çiçek,inanılmaz güzel-
likte.Kameramla zumlayarak görüntüleyebildim.Dağa
2,5 saatte tırmandık iniş daha kolay ama dikkat
istiyor,küçük bir hatada sakatlanmanız hiçten değil.
Ayak bileklerine çok iş düşüyor,şu an bile hertarafım
zonkluyor.Uzun yıllar önce avcılık bahanesiyle dağ-
larda çok gezdim,ne kadar yorgun olsam yine bir
dağa çıkarım,tabii sigara içmediğim için nefesim
kesilmiyor ama eskisi gibi genç değiliz,dikkatli
olmamız gerekiyor.
Tuğrul hocamın karnı acıktı acele etmemiz gerekiyor.
Dönerken Hızırşah'ın içinden geçerken arkadaşlar
seslenince kahvede bir çay içtik,tatlı bir sohbet
yaşadık.Anadolu insanının sıcaklığı,misafirperverliği,
içtenliği buralarda hala yaşıyor.Gezimle ilgili
fotoğraflarımı ve izlenimlerimi "adım adım Datça"
bloğuna yükleyeceğim,videolarda en kısa zamanda
web albümlerimde hazır olur.Gelecek gezimi
Şelaleler bulunan çok güzel bir yere yapmayı planlı-
yorum.Yarın dinlenirim ondan sonrası havaya kalmış.

Datça da Tango gecesi

2009-04-17T14:41:00.000-07:00

15 Nisan çarşamba gecesi Datça öğretmen evinde Tango
gecesi vardı,videoları ve yazımı siteme yeni yükle-
yebiliyorum.
Tango deyince aklımıza Arjantin geliyor,Arjantin
kökenli bir dans ve müzik olmasından dolayı.Tango'
nun dans sırasında doğaçlama fırsatı yaratması,
duygularını ritmle ifade edebilmeleri bu dansı
çekici kılmaktadır.Dansı yapan insanları izledi-
ğinizde yüzlerindeki mutluluğu görüyorsunuz.Hüznü,
aşkı,sevinci birlikte veren Tango bir vücut dilidir.
Geceye konuk olarak katılan Tango öğretmeni Ali Kemal
Özkan konuşmasında"herkesin bir hikayesi var ve bunu
tangoyla anlatıyoruz"diyerek tangonun doğaçlama yanına-
da dikkat çektiler.Ben ilk kez bu dansı yapanları yakın-
dan izleme fırsatı buldum.Tango öğretmeni ve eşinin
gösterilerinden sonra Tango bilen herkes piste çıkarak
zevkle hikayelerini anlattılar.Bir kaç gösteriyi web
sayfama yüklüyorum.Videoları seyretmek için "videolar
ve fotoğraflar"linkini tıklayın.

Kısık Gezisi(kartal vadisi)

2009-04-14T12:24:00.000-07:00

Kısık Hızırşah köyünün arkasında bir mevki,yılar önce
bir kaç kez gitmiştim ama fotoğraf makinam yoktu.Arka-
daşım Ahmet Bey'e telefon ettim,biraz doğa yürüyüşü
yapalım mı diye,sağolsun tamam deyince buluşup yola
çıktık.Bu sıralar biraz geç kalkıyorum zaman biraz
geç olduğu için yakın bir yerlere gitmeliyim dedim
aklıma ilk gelen burası oldu.İyi de bir değişiklik
oldu,çam ağaçlarının kokusunu bolca ciğerlerime çek-
tim,yürüyerek spor da yapmış olduk.Burası sağı solu
ağaçlarla kaplı yüksek kayalarla çevrili bir yer.Vadi-
ye girer girmez serin bir havayla karşılaşıyorsunuz
ve bu serinlik uzun bir süre devam ediyor.Hızırşahlı
tanıdıklarla karşılaştık,sohbet ettik.Onlardan biraz
ileride bir sarnıç olduğunu duyunca sarnıcı görmeğe
gittik,bayağı yol gittik ama sarnıç yoktu,sonra döner-
ken Ahmet bey buldu.Üzeri toprakla kaplıydı bu yüzden
bulamamıştık,çok güzel bir sarnıç,büyük bir emeğin
eseri ama çökmemesi mucize,çok bakımsız içinde de su
yoktu,sular tabanda emilmiş.Bu arada iki tane daha
önce görmediğim çiçek buldum.Yoldan geçen motorlu
köylülere bu vadiye ne diyorsunuz diye sorunca "kartal
vadisi"dediler.Burada çok dik kayalıklar var hatta
tam dağcıların tırmanmak isteyeceği yerler dedik.
Dümdüz özel kesilmiş gibi iki kaya var,buralarda
kartal,şahin vardı ama bir şey göremedim tabii başla-
rına bir şey gelmediyse.Domuzların da çokça bulunduğu
yerler burası,hava kararmasına yakın sürüler halinde
inip badem bahçelerine dağılırlar.
Bu gizli cennetlere yapıların yapılması devam ediyor,
bir tanesi yapım aşamasındaydı ve yüksekçe bir dağın
tepesindeydi.Buraya yol yapmak bile bayağı bir masraf
dedik sohbet ederken.Bu geziye yakın bir zamanda devam
etmeyi düşünüyorum tabii arkadaşlarımı razı edersem
veya bir rehber bulursam.Yalnız gidilecek yerler değil.
Bisikletle de çok güzel gidilebilir.Buraları korunur,
bilinçli kullanılrsa çok hoş yürüyüş veya bisiklet par-
kuru olabilir.Datça'da bu çeşit turizme dikkat çeken
göremiyorum,sadece deniz akla geliyor.Bu arada tarlada
çalışan bir köylü ile sohbet ederken Hızırşah kalesini
sordum,karşımdaki tepeyi gösterdi bayağı sarp,yüksek bir
yerde.Bu kalelerden(gözetleme karakolları)knidos'a kadar
8-9 kadar olduğunu Datça mahallesindeki kaleden ve Sındı
kalesinden bahsederken yazmıştım,yerlerini biliyorum,
yolum buralara düştükçe fotoğraflarını çekeceğim.Bu kale-
ler çevreyi rahatça görebilen tepeler üzerinde ,çoğundan
geriye sur şeklindeki duvarlar kalmış.Kaleye zumlayarak
baktım duvarları ve bir köşesi görünüyordu.
Bu gezimle ilgili izlenimlerimi ve fotoğrafları en kısa
zamanda "adım adım Datça" bloğuma yükleyeceğim.Videoları
da hazır olur olmaz web sayfama yükleyeceğim.

Vicdan denen şey

2009-04-11T10:51:00.000-07:00

Bu vicdan denen şey nasıl kazanılır veya insanda
nasıl oluşur bilmiyorum.Ama vicdanı insanı bir
çok yanlış şeyi yapmasını engelleyen bir mekanizma
diyebilirim.Belki de bilinçtir,kendini yetiştirmek.
Bazen farkında olmadan veya aceleyle bir yanlış
yapacak olsanız vicdanız "hoop dur bakayım der"
uyarır.Vicdanlı insandan korkmayın derim o bir
yerde doğruyu bulur.Ama ya vicdan yoksa,vay halini-
ze,geçmiş zaman bunun örnekleriyle dolu.

Datça'ya ilk geldiğim yıllarda sevdiğim bir arkada-
şım vardı(şu anda yine arkadaşım ama Datça dışında)
çekirdekten yetişme avcı arada bir ava gidiyor.
(O zamanlar av yasak değildi uzun bir zamandır her
tür kara avı yasak.)Ben de doğayı deli gibi seviyo-
rum bir tek kırma tüfek aldım.Ruhsat falan çıkardık,
ava gitmeye başladık.Çömeziz ya hep arkadaşımın
peşinde,elimde tüfek yürüdüm durdum.Bundan şikayet
ettim mi asla;öldürmek merakı yoktu o az görülecek
bakir alanları görüyordum.Dev palamut ağaçlarının
altında uyuduk,harıp(keçiboynuzu)ağaçlarının dibinde
su kaynaklarında yemeğimizi yedik,şimdi bu yerlere
nasıl gideceksin bir daha da o yerlere gidemedim.
Nereye giderseniz gidin vicdan hep tetikte bekler,
mümkün mü yanlış yapmak.Orada sizi gören yok ama
kendini aldatmak kadar kötüsü var mı?Ya vicdanınız
yoksa avcılık bir spor değil öldürmek,vurmak tutkusu.
Yok edinceye kadar.Düşünün keklikler yumurtadayken
bile av yapan,yavrulu hayvanları vuranlar.Biraz
vicdanları olsa yapabilirler mi?Zaten biz avcı olduktan
bir zaman sonra yasak geldi,şimdi değil vurmak zarar
vermekten bile korkuyorum. Günümüzde hele,
av hayvanlarından vazgeçtik,anasını,çocuğunu kesen
biçen,küçücük bir hiç yüzünden bir insana kıyan insan-
larla dolu,hergün haberlerde karşımıza çıkıyor.
Bankaya maaşını almaya giden yaşlı bir insanın elinden
o parayı almak nasıl bir şey,ufacık bir gelirle yaşa-
yan.Ve parasını yitirince çocuklar gibi ağlayan.

Çocuklar gibi dedim de Bazen çocukluğumu hatırlıyorum
bu vicdan bende o zaman da varmış diyorum,demek kendini
yetiştirmek falan da değil belki.Kedinin kuyruğuna taş
bağlayan,hayvanlara işkence yapan çocuklar çok gördüm.
Bizse onları zor durumda görsek hemen koşar,annemizden
azar işitmeyi göze alarak evimize getirir tedavi ederdik.
Gençliğim Denizli'de geçti,mahallemizde güvercin besleyen
bir arkadaşım vardı.Evimizden 30 metre ilerideydi evleri.
Bir gün bahçeye inmedi diye sapan taşıyla
güvercini vuruyor,patırtıya dışarı çıktım kuş yaralı.
Kızmış ya öldürecek yalvar yakar bana verdi,kuşun
bir kanadı da dibine kadar yolunmuş kaçmasın diye.
Kuşu eve getirdim,bir delikte Annemden gizli baktım.
Önce yarasını hergün yağla pansuman ettim,zamanla
kanatları çıkmaya başladı,bembeyazdı yeni tüyleri.
Sonra biraz uçmaya başlayınca çatıya atıyordum,
yem yiyeceği zaman iniyordu.Bunlar hep annemden gizli
oluyor tabii.Zamanla kendisi çatıya çıkıp iner oldu.
Orada yatıyordu,bacanın dibinde.Sonra uçmaya başladı,
özgürce canı istediği gibi.Eşi olmayan bir kuşun evde
kalması çok nadirdir,çoğunlukla gökte uçan başka bir
sürüye katılır ama benim bu güvercin aylarca yalnız
uçtu,sürülerin arasına dalıyor,güvercincileri heyacan-
landırıyor.İndireceğiz diye bütün hünerlerini gösteri-
yorlar nafile,bayağı nam salmıştı Denizli'de.Sonra
yine çocuklar ben okuldayken kuşa hep taş atarlarmış,
bir gün okuldan geldim yoktu,uçuyordur dedim,hep
göklere baktım gelir diye gelmedi ama yine de içim
rahattı ben vazifemi yapmıştım,işte vicdan orada da
devreye giriyor yüzünüzde hoş bir gülümseme yayılıyor.
Huzur doluyor yüreğinize.Vicdanı olmayan çok insan
gördüm ama onlar nasıl huzur duyuyordur bilemiyorum.
Acaba bugün de kazançlıyımla mı,şu kadar keklik
vurdumla mı?

Vicdanı olmayan birisinin yaptığı karşısında
üzüldüğünü sanmıyorum,çünkü o öyle görmüş,öyle düşü-
nüyor.Acaba aileden mi diyorum,ailemde de bir kişinin
vicdansızlık yaptığına şahit olmadım.Hep doğru,dürüst
bir insan olmamızı özendirdiler.Hatta yalan söylemi-
yorum diye affedildiğim suçlar oldu.Kendileri fakir
oldukları halde kapıya gelen bir insanı yemek,giyecek
falan istemişse boş göndermezlerdi.
Vicdan çevreyle ilgili de olabilir mi acaba diyorum.
Yetiştiğimiz mahallede yanlış işler yapan biri hiç
itibar görmezdi.Hele bir şeyi çalmak,çırpmak hiç
affedilir bir şey değildi hemen de her tarafa yayı-
lır toplumdan dışlanırsınız.Şimdiye bak,hırsızlık
yapsın diye çocuğunu gönderen,ailecek çalan çırpan
dolu..Bazen polisler bezlere yazıp asıyorlar"insanın
polisi vicdanıdır"mıydı ne (aklımda böyle kalmış).

Vicdanı olmayanların düzelmesi çok zor,ders aldıkları
da yok.Bir de vicdanı var ama biraz az gibileri de
oluyor.Onlar yine diğerlerine göre biraz daha
iyi.Görüyorum zehir atıyorlar Domuzlar,tilkiler,
kediler köpekler ölüyorlar.Su başlarına tuzak kuru-
yorlar toplu kıyım yapıyorlar.Bu çeşit insanların
hayal güçlerinin de olmadığına inanıyorum.O canlının
çektiği acıyı gözlerinin önüne getirebilseler belki
bunu yapmazlar.Bir şeyi hayalinde canlandırma onu
hissetmemizi sağlar,daha derinden duymamızı sağlar
ama bunun da kötü yanları var,biraz acı çekiyorsunuz.

Bu konu nerden çıktı derseniz biraz önce bahçeye
çıkınca bir sürü kedi.Çoğu hamile,iyice çoğalacaklar
ama bir şey yapamıyorsunuz,karınlarında yavruları
var diye bir de besliyorsunuz.Vicdanı olmayan ne
yapardı söyleyemiyorum,vicdansızlardan uzak
kalmanız dileğiyle.

Ay tanrıçası Hekate

2009-04-09T08:53:00.000-07:00

29 Mart'tan bu yana ayın ilk halinden başlayarak videoya
çekiyorumçSadece çok yağmur olan gün çekemedim.Yağmurun
ertesi günü hava yine kapalıydı,işte ay ,o gün bütün enda-
mıyla bulutlara dokunarak dolaşmaya başladı.Gerçekten
çok hoştu,eski yunan mitolojisinde ay tanrıçası Hekate
idi.Hekate iyiliği yayan,insanların yolunu aydınlatan
bir Tanrıça olarak düşünülmüştü.Balıkçıların,avcıların
yardımcısı.Balıkçılara bol balık veren,savaşta,yarışma-
larda insanlara yardım ederdi.Canlandırılırken üç başlı
olarakgösterilmiştir.Yeni ay,gençliği,dolunay dişiliğin
sembolü,eski ay da olgun-bilge kadını temsil eder.Karan-
lığı aydınlattığı için de gökte,yerde,denizde hükmü geçen
bir Tanrıça ay tanrıçası Hekate.
Sumerlerde Ay tanrısı Nanna,kimi yerlerde tanrıça diye
geçiyor bence 2.si diyorum.Her zaman kadın güzelliğinden
bahsedilirken ayla ilişki kurulur."Ay gibi güzel bir yüzü
var""Ayın 15 i gibi güzel"vs daha bir çok benzetmeler.
Nanna aşkın bereket tanrısı.Yağmurları yağdıran,kaderi
temsil eden.Sumerlerde aydınlatıcı anlamına da geliyor.
Sembolü hilal olmuş.O zaman yaşamış olsaydım Hekate'ye
nasıl seslenirdim diye düşündüm:

Hey iyiliğin,güzelliğin tanrıçası
temiz kalplilerin,sevenlerin
balıkçıların tanrıçası hekate
bereketini doldur evime
aydınlat yolumu
güzel,temiz insanları çıkar karşıma
dostlarımla sağlıklı bir yaşam süreyim
güzelliğin düşsün yüreğime
göklerin,denizlerin Tanrıçası Hekate

Eski bir Sumer olsaydım,
Hey bereketin ve aşkın tanrısı
tokraklarıma bereketini,
yüreğime sevdayı getir
Yağdır yağmurlarını,
filiz versin yapraklar
buğdaylar başak salsın
Hey Nanna sağlıklı
bir gelecek ver bana

Tabii artık dünyanın çoğu yerinde tek tanrılı
dinler var.Kimsenin gidip de aya,güneşe tapacak
hali yok.Ama mitolik efsanelerin,inanışların o zamanki
insanlar hakkında bilgi vermesi önemli.Açıklayamadıkları
bütün doğa olaylarını tanrılara indirgemişler.Hala
o günlerden günümüze gelen bir çok inanış var,batıl
inanç diyoruz.Benzetmeleri çok hoş.

İşte ayın en parlak zamanlarına giriyoruz,havalar da
güzel.Çıkıp ayın o sade güzelliğini seyredin derim.
Denizde başka,bulutlu havada başka,dağların arkasından
doğarken başka bir güzellik.Doğada her şey var,düzeni de
kurulmuş bunu bozan,kirleten insanlar.Ayın 6 sında çekti
ğim videoyu web sayfama yükledim iyi seyirler.

Bahar,duygular ve bir film

2009-04-07T10:25:00.000-07:00

Yaşamda baharın gelmesi önemli bir olaydır.Soğuk
kapalı günlerin ardından ılık,yağmurlu bir mevsim gelir.
Çiçekler açar,çıplak dallar yapraklarla yeşerir.Sevimli
kuzular uzun çimenlerde koştururlar.Daha bir çok olay,
toprak uyanır,gökyüzü daha mavi gelir.Bizlerin de daha
duygusal olduğumuz zamanlardır .Topraktan filizlerin
fışkırması gibi yaşam sevinci tüm benliğimizi kaplar.Aslın-
da her yıl aynı şeyler tekrarlanır, küçük farklarla, ama
bahar geldiğindde ilk kez bahara tanık olmuşuzcasına heyacan-
lanırız.Kızılderililerin inandığı gibi yaşam dairesel bir
çizgi üzerinde tekrarlanarak sürer gider.
Antik çağlarda insanlar bunu ne kadar güzel anlatmışlar.
Elbruz'un Demeter heykelinden bahsederken anlatmıştım.Demeter
mitolojide tarım ve bereket Tanrıçasıdır.Yer altı tanrısı
kızı Persephone'yi kaçırıp yer altına götürür.Buna çok
üzülen Demeter Kıtlık getirir ve sonunda baş tanrı Zeus
araya girerek olayı tatlıya bağlar:,buna göre Persephone
yılın belirli bir zamanında kocasıyla kalacak,diğer bir
zamanı da annesinin yanında geçirecektir.Kızı yer altına
indiğinde Demeter kışı getirir,yeryüzüne çıktığında da
baharı.

Tabii büyük kentlerde oturanların bir çoğu baharı bizler
kadar hissedebilir mi bilmiyorum.Yeşil alanların hızla
yok olduğu ,yüksek apartmanların her yanı doldurduğu.
Kırsal alanlara gidebilenler belki biraz.Oysa bahar bizim
yanıbaşımızda,çiçekler bahçelerimize kadar gelmişler,
kuşlar,kuzular,bereket yağdıran bir yağmur tüm bitkilere
bir canlılık vermekte.Bunları söylerken büyük kentteki
insanları üzmek değil amacım.Doğayla insanın binlerce
yıldan beri süren ilişkisinin bozularak insanların yapay
şeylere özendirildiği dünyayı vurgulamak.Huzurun ve rahat-
lığın yerini kaygıların,stresin aldığı bir dünya.İnsanla-
rın kendilerine ayıracak zamanının iyice azaldığı bir dünya.

Datça sosyal ve kültürel etkinliklerin bolca olduğu bir yer.
Sanatı,doğayı seven bir çok insan Datça'da buluşmuşlar.
Bu hafta sonu Bülent Ecevit Kültür merkezinde bir film vardı.
Bu filmler her pazar ücretsiz olarak gösteriliyor.Oya Özgüven
arkadaşımız mail atarak bizlere filmi duyuruyor,konusu,yönet-
meni,oyuncuları hakkında bilgi veriyor,kendisine çok teşekkürler.
Bu etkinliği yaşama geçirenler"Datça Betçe Kültür Sanat grubu.
Neyse filmin adı "İl postino"(postacı),çok hoş duygular yaşattı
bizlere.Bu tür filmler ve sanatsal çalışmaların en güzel yanı duygu-
rımızın bilenmesi,unuttuğumuz bazı değerleri,ayrıntıları
tekrar hatırlatması.Konusunu Oya arkadaşımızın özetiyle
vereyim."dünyaca ünlü Şilili şair Pablo Neruda siyasi fikirleri
nedeniyle ülkesinden uzaklaştırılmıştır.. O da İtalya'nın küçük
bir kasabasına yerleşmiştir. Neruda'nın mektuplarını hergün
getiren postacı Mario, şairi çok merak etmekte ve ona büyük saygı
duymaktadır. Neruda giderek bu nahif postacıyla arkadaşlık
kurmaya başlar ve ona şiir sanatına dair ipuçları verir. Şiir
yazarak kendini ifade etmeye başlayan Mario, bu yolla âşık
olduğu Beatrice'in kalbini kazanmaya çalışacaktır."

Kapalı,küçük bir kasaba dolayısıyle insanlar oldukça tutucu.
Pablo Neruda kısa bir zaman içinde adadan ayrılır.Postacı
hep kendisine gelecek bir mektup bekler,önemli bir insan olarak
hissedecektir kendisini ama boşuna bekler.Burada insanlar devreye
girerler"sen ona o kadar hizmet ettin,o sana bir mektup bile
yazmadı"gibisinden.Ama Neruda'ya yine de toz kondurmaz pos-
tacı, çok üzüldüğü halde.Filmin finalinde biraz gözyaşı döktük.
Pablo Neruda içeriye girer,5-6 yaşlarında bir çocuk oynamakta,
Postacının güzeller güzeli karısı Beatrice birden içeriye girer
ve Neruda ile karşılaşır ,Beatrice hüzünlü gözlerle Neruda'ya
bakar hiç konuşma yoktur beatrice çocuğa seslenir ismi Pablo'dur.
Neruda yıllar sonra Adaya gelmiştir ama postacı bir gösteri
esnasında yaşamını yitirmiştir.Neruda sahile inerek Postacı
ile yaşadıklarını hatırlar.

Bazı şeyleri zamanında yapmak gerekir,
yarının ne olacağını kimse bilemez.Ama çoğu kez yaşam telaşı
içinde dostlarımıza yapacağımız küçük jestleri unuturuz,yapılacak
olan sadece onları hatırlamaktır.,
Pablo Neruda'nın şiirlerini okumayanlar okusunlar derim,
okuyanlar da tekrar okusunlar.Büyük bir şair ve insan.

Yağmurun Şarkısı

2009-04-05T13:26:00.000-07:00

Bu sabah yağmurun sesiyle uyandım,bayağı bir sürpriz
oldu benim için.Çünkü gece rüzgar hafifçe kuzeyden
esiyordu,hava da açık gibiydi.Bir haftaya yakın süren
sıcak hava dalgasının ardından yağmur bütün bereketiyle,
düştü toprağa.Çektiğim görüntülerle bir video hazırladım.
Bu kez arka planda müzik olarak yağmurun kendi sesinden
bir şarkısı var.Videonun başlığını o yüzden"yağmurun
şarkısı dedim.Yaptığım video şu sıra web sayfama
yüklenirken ben de bu satırları yazıyorum.Bahar yağmur-
ları hızla yağıp geçerler ama bu yağmur bayağı iyi yağdı.
Yeşil yapraklarda çıkardığı sesler,çiçeklere dokunuşu bir
başka güzeldi.Bu şarkıyı duymayanlar için web sayfama
yüklüyorum.